Επίμονη κατάσταση ανησυχίας ή υπερβολική νευρικότητα που είναι δύσκολο να ελεγχθεί, η οποία παρεμβαίνει στις κανονικές δραστηριότητες της καθημερινής ζωής. Προκαλεί την πλειονότητα των επισκέψεων για ψυχικές διαταραχές σε κέντρα πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ενώ είναι συχνότερες στις γυναίκες.
Η αιτία είναι άγνωστη αλλά εμπλέκονται γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες.
Το κύριο σύμπτωμα είναι η ανησυχία, αλλά συνοδεύεται από κούραση, ευερεθιστότητα, δυσκολία στον ύπνο ή μη αναζωογονητικό ύπνο.
Η διάγνωση είναι κλινική μέσω αμφισβήτησης που επιβεβαιώνει την ύπαρξη συμπτωμάτων για τουλάχιστον 6 μήνες.
Η θεραπεία εκλογής στην οξεία φάση είναι τα αγχολυτικά φάρμακα. Τόσο η ψυχοθεραπεία όσο και οι συνήθεις συνήθειες του τρόπου ζωής μπορούν να επιταχύνουν την επίλυση των συμπτωμάτων και να βοηθήσουν στην πρόληψη νέων επεισοδίων.
- Brevario DSM-III-R. Criterios diagnósticos. Trastorno por ansiedad excesiva (“Overanxious disorder”). Masson 58:59.
- Kessler RC, Berglund P, Demler O, et al. Lifetime prevalence and age-of-onset distributions of DSM-IV disorders in the National Comorbidity Survey Replication. Arch Gen Psychiatry 2005; 62:593.
- David Baldwin, DM. Generalized anxiety disorder in adults: Epidemiology, pathogenesis, clinical manifestations, course, assessment, and diagnosis. UpToDate. Apr 12, 2016.
- Lenze EJ. Anxiety disorders in the elderly. In: Textbook of Anxiety Disorders, 2nd ed, Stein DJ, Hollander E, Rothbaum BO. (Eds), American Psychiatric Publishing, Inc, Washington, DC 2010. p.651.
