Διαταραχή του δέρματος που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ερυθρότητας και σπυριών. Είναι πιο συχνή κατά την εφηβεία, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία και επηρεάζει εξίσου και τα δύο φύλα.
Εμφανίζεται όταν οι θύλακες των τριχών φράζουν με λάδι ή/και νεκρά κύτταρα του δέρματος. Έχει συσχετιστεί με την κατανάλωση γάλακτος, ενώ η συσχέτισή της με την κατανάλωση σοκολάτας έχει διαψευστεί.
Συνήθως, παρουσιάζεται με σπυράκια, μαύρα στίγματα ή λευκά στίγματα στο άνω μέρος του σώματος, ιδίως στο πρόσωπο, το στήθος και το άνω μέρος της πλάτης. Εάν προσβάλλει σοβαρά το δέρμα, μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες ουλές μόλις εξαφανιστούν τα σπυράκια. Εάν η προσβεβλημένη περιοχή είναι εκτεταμένη ή/και τα σπυράκια είναι πολύ εμφανή, μπορεί να προκαλέσει αμηχανία, απόσυρση και άγχος στο άτομο. Ο χειρισμός των σπυριών μπορεί να προάγει τη μόλυνση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε φολιδωτές ή/και ελκωτικές δερματικές βλάβες.
Η διάγνωση γίνεται μέσω της φυσικής εξέτασης, χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω εξετάσεις, εκτός από πολύ σοβαρές περιπτώσεις ή περιπτώσεις με αβέβαιη διάγνωση.
Η θεραπεία εξαρτάται από την ηλικία και την αιτία της ακμής. Συνιστάται ο καθαρισμός του δέρματος με σαπούνι και νερό με ουδέτερο pH. Εάν είναι γνωστή μια εκλυτική αιτία, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί, για παράδειγμα, με τη διακοπή φαρμάκων που μπορεί να προκαλέσουν ακμή.
Θα χρησιμοποιηθούν φάρμακα που αποσκοπούν στη μείωση της παραγωγής λιπαρών ουσιών, της φλεγμονής, στην προώθηση της ανανέωσης των κυττάρων του δέρματος και στη θεραπεία/πρόληψη της μόλυνσης. Τα συνήθη τοπικά φάρμακα περιλαμβάνουν ρετινοειδή, αντιβιοτικά, δαψόνη, σαλικυλικό οξύ και αζελαϊκό οξύ. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συνήθως από το στόμα περιλαμβάνουν αντισυλληπτικά από το στόμα, αντιανδρογόνα, αντιβιοτικά από το στόμα και ισοτρετινοΐνη.
Άλλες θεραπείες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής περιλαμβάνουν χημικά πίλινγκ, θεραπεία με λέιζερ, εκχύλιση κομεδόνων και ενέσεις στεροειδών για κυστικές αλλοιώσεις.
- Stathakis V, Kilkenny M, Marks R. Descriptive epidemiology of acne vulgaris in the community. Australas J Dermatol 1997; 38:115.
- Wolkenstein P, Machovcová A, Szepietowski JC, et al. Acne prevalence and associations with lifestyle: a cross-sectional online survey of adolescents/young adults in 7 European countries. J Eur Acad Dermatol Venereol 2018; 32:298.
- Jeremy AH, Holland DB, Roberts SG, et al. Inflammatory events are involved in acne lesion initiation. J Invest Dermatol 2003; 121:20.
- Goulden V, Clark SM, Cunliffe WJ. Post-adolescent acne: a review of clinical features. Br J Dermatol 1997; 136:66.
- Jahns AC, Lundskog B, Ganceviciene R, et al. An increased incidence of Propionibacterium acnes biofilms in acne vulgaris: a case-control study. Br J Dermatol 2012; 167:50.
