Είναι ο βήχας που εμφανίζεται κατά την αναρρίχηση σε ψηλά βουνά. Εμφανίζεται συνήθως πάνω από 4500-5000 m / 15000-16000 πόδια.
Θεωρείται ότι προκαλείται από πολλούς παράγοντες: τον κρύο, ξηρό αέρα του βουνού που εισπνέει από το στόμα (λόγω της συχνής ρινικής συμφόρησης και της προσπάθειας που απαιτείται όταν κινείσαι σε μεγάλο υψόμετρο) και φλεγμονή των πνευμόνων (υποκλινικό πνευμονικό οίδημα).
Εκδηλώνεται ως ξηρός βήχας χωρίς απόχρεμψη. Όταν ο βλεννογόνος της μύτης στεγνώσει, αυτό αυξάνει την πιθανότητα τόσο ρινορραγίας όσο και βακτηριακής επιμόλυνσης.
Διαγιγνώσκεται από την εμφάνιση βήχα που συμπίπτει με την αναρρίχηση σε μεγάλα υψόμετρα.
Χαρακτηριστικά, μόλις εμφανιστεί η πάθηση, είναι ανθεκτική στα φάρμακα για τον βήχα. Για να το αποτρέψετε, πίνετε υγρά, παίρνετε χάπια για τον βήχα, καθώς και βάζετε στα ρουθούνια κρέμες με μενθόλη ή αλατούχο διάλυμα αναμεμειγμένο με γλυκερίνη, για να διατηρούνται υγρά και να μην εμφανίζεται ο βήχας. Εάν εμφανιστεί, το πιπίλισμα γλυκών με μέλι και λεμόνι συνήθως ανακουφίζει τον βήχα.
- Nicholas P. Mason. Altitude-related cough. Cough 9.1. 2013. 1.
- P. W. Barry, N. P.Mason, M. Riordan, C. O'Callaghan. Cough frequency and cough-receptor sensitivity are increased in man at altitude. Clinical Science, 93(2), 1997. 181:186.
