Βλεννοδερματική λεϊσμανίαση

Παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από ένα πρωτόζωο του γένους Leishmania και μεταδίδεται με το τσίμπημα μολυσμένου κουνουπιού. 

Προκαλείται από ένα κουνούπι που έχει προηγουμένως μολυνθεί από το τσίμπημα ενός μολυσμένου θηλαστικού. Πρόκειται συνήθως για οικόσιτα ζώα, συνήθως σκύλους, αλλά μπορεί επίσης να είναι άγρια ζώα ή ακόμη και άλλοι άνθρωποι.

Συνήθως ξεκινούν με ένα ή περισσότερα έλκη στο δέρμα, τα οποία τελικά μολύνουν τους βλεννογόνους μέσω των λεμφικών και αιμοφόρων αγγείων. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, οι δερματικές βλάβες επουλώνονται και μόλις μετά από μήνες ή και χρόνια εμφανίζονται συμπτώματα όπως ρινική συμφόρηση, πυώδης έκκριση υγρών και πόνος στους προσβεβλημένους βλεννογόνους. Εάν οι βλεννογονικές αλλοιώσεις προχωρήσουν, μπορεί να οδηγήσουν σε παραμόρφωση ή ακόμη και ακρωτηριασμό της μύτης και του ουρανίσκου. 

Η διάγνωση είναι κλινική με το κλινικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση, σε συνδυασμό με συμπληρωματικές εξετάσεις: εξετάσεις αίματος και βιοψία ιστού. Μπορούν να πραγματοποιηθούν καλλιέργειες των λαμβανόμενων δειγμάτων και/ή δοκιμή υπερευαισθησίας με την έγχυση του αντιγόνου στο δέρμα και την παρατήρηση εάν δημιουργεί δερματική αντίδραση.

Η θεραπεία βασίζεται σε πενταδύναμα αντιμυκητιασικά φάρμακα, αντιμυκητιασικά φάρμακα ή/και αντιβιοτικά.

Ο καλύτερος τρόπος πρόληψης είναι η αποφυγή τσιμπημάτων κουνουπιών σε ενδημικές περιοχές (Μέση Ανατολή, Κεντρική Αμερική, Νότια Αμερική, Ασία, Αφρική ή Νότια Ευρώπη). Αυτό μπορεί να γίνει φορώντας ρούχα που καλύπτουν όλο το σώμα, αποφεύγοντας την παραμονή σε εξωτερικούς χώρους μεταξύ σούρουπο και αυγή και χρησιμοποιώντας αντικουνουπικά ή κουνουπιέρες. Δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψή του.