Πρόκειται για φλεγμονή της εσωτερικής επένδυσης ή του βλεννογόνου του εντέρου που προκαλείται από λοίμωξη.
Συνήθως προκαλείται από ιό (νοροϊός, ροταϊός, αδενοϊός και αστροϊός), αν και μπορεί να είναι βακτηριακή ή παρασιτική. Τα μικρόβια προσβάλλονται μετά την κατάποση μολυσμένων τροφίμων ή νερού.
Εκδηλώνεται με ναυτία και εμετό, διάρροια, κοιλιακό άλγος, πονοκέφαλο, κακουχία, πυρετό και ρίγη.
Η διάγνωση γίνεται με ανάκριση και φυσική εξέταση- μπορεί να χρειαστούν εξετάσεις αίματος και κοπράνων για να εκτιμηθεί η σοβαρότητα και ο αιτιολογικός παράγοντας της κλινικής εικόνας.
Η νόσος είναι συνήθως αυτοπεριοριζόμενη και δεν απαιτεί θεραπεία. Εάν είναι απαραίτητο, πρέπει να χορηγείται συμπτωματική θεραπεία και να εξασφαλίζεται η κατάλληλη ενυδάτωση. Για τους εμέτους μπορεί να προστεθούν αντιεμετικά.
- Irene Alexandraki, Gerald W Smetana. Acute viral gastroenteritis in adults. UpToDate. Aug 01, 2016.
- Bresee JS, Marcus R, Venezia RA, et al. The etiology of severe acute gastroenteritis among adults visiting emergency departments in the United States. J Infect Dis 2012; 205:1374.
- Guerrant RL, Van Gilder T, Steiner TS, et al. Practice guidelines for the management of infectious diarrhea. Clin Infect Dis 2001; 32:331.
- Thielman NM, Guerrant RL. Clinical practice. Acute infectious diarrhea. N Engl J Med 2004; 350:38.
- Jones R, Rubin G. Acute diarrhoea in adults. BMJ 2009; 338:b1877.
- Umesh D. Parashar, Roger I. Glass. Gastroenteritis viral. Harrison. Principios de Medicina Interna. Volumen 2. 19ª Edición. 1285:1289.
- A. Moreno Camacho. Enfermedades infecciosas del intestino. Gastroenteritis infecciosa. Farreras Rozman. Medicina Interna. Volumen II. Duodécima edición. 136:142.
