Ψυχιατρική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την παρουσία υπερβολικού και επίμονου άγχους και ανησυχίας για διάφορες πτυχές της καθημερινής ζωής. Το άτομο δυσκολεύεται να ελέγξει την ανησυχία, προκαλώντας σημαντική δυσφορία.
Η αιτία είναι άγνωστη. Πιστεύεται ότι υπάρχει κληρονομικό συστατικό λόγω της προδιάθεσης να παρουσιαστεί, εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό.
Εκδηλώνεται με μια κατάσταση διαρκούς ανησυχίας, η οποία συνήθως εγκαθίσταται σταδιακά, επηρεάζοντας τις προσωπικές και εργασιακές σχέσεις. Μπορεί να συνοδεύεται από ευερεθιστότητα, μυϊκή ένταση, διέγερση, μειωμένη συγκέντρωση, δυσκολία στον ύπνο και μη αναζωογονητικό ύπνο. Μερικές φορές προκαλεί συμπτώματα όπως πονοκέφαλο, μυϊκό πόνο, κοιλιακή δυσφορία, ζάλη, κόπωση, δύσπνοια κ.λπ.
Η διάγνωση είναι κλινική, συχνά μέσω ανάκρισης από ψυχίατρο.
Πρέπει να αντιμετωπιστεί έγκαιρα με φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία για να αποφευχθεί η χρόνια εμφάνιση. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι τα αντικαταθλιπτικά και οι βενζοδιαζεπίνες. Η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία έχει αποδειχθεί αποτελεσματική, μόνη της ή σε συνδυασμό με τεχνικές μείωσης του στρες.
- American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5), American Psychiatric Association, Arlington 2013.
- Wittchen HU, Kessler RC, Beesdo K, et al. Generalized anxiety and depression in primary care: prevalence, recognition, and management. J Clin Psychiatry 2002; 63 Suppl 8:24.
- Lenze EJ. Anxiety disorders in the elderly. In: Textbook of Anxiety Disorders, 2nd ed, Stein DJ, Hollander E, Rothbaum BO (Eds), American Psychiatric Publishing, Inc, Washington, DC 2010. p.651.
- Beesdo K, Hoyer J, Jacobi F, et al. Association between generalized anxiety levels and pain in a community sample: evidence for diagnostic specificity. J Anxiety Disord 2009; 23:684.
- Allgulander C. Morbid anxiety as a risk factor in patients with somatic diseases: A review of recent findings. Mind Brain 2010.
