Είναι όταν μέρος του στομάχου μετακινείται προς τα πάνω στο θώρακα, λόγω αδυναμίας των ιστών που περιβάλλουν το οισοφαγικό διάφραγμα στο διάφραγμα. Η ανάπτυξή της μπορεί να ευνοηθεί από διάφορους παράγοντες, όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα και η αυξημένη κοιλιακή πίεση (λόγω δυσκοιλιότητας, εγκυμοσύνης ή/και βαριάς ανύψωσης).
Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι χωρίς συμπτώματα, αλλά ορισμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα όπως κάψιμο ή καούρα στο στήθος και το λαιμό, δυσκολία στην κατάποση, συχνό ρέψιμο, ναυτία και έμετο. Η γαστρική παλινδρόμηση μπορεί να φτάσει στο στόμα, προκαλώντας μια ξινή ή πικρή γεύση γνωστή ως πυρόλυση.
Η διάγνωση περιλαμβάνει ένα συνδυασμό αξιολόγησης του ιατρικού ιστορικού του ασθενούς και μιας ακτινογραφίας βαρίου ή μιας ενδοσκόπησης του πεπτικού συστήματος.
Η θεραπεία επικεντρώνεται στην πρόληψη των εκλυτικών παραγόντων και στη μείωση της παραγωγής γαστρικού οξέος με τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής. Σε σοβαρές περιπτώσεις με πολλά συμπτώματα, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση.
- Casal MA. Hiatal hernia and gastroesophageal reflux. Acta Gastroenterol Latinoam 1999; 29(4): 281-283.
- Ellis H. Diaphragmatic hernia. A diagnostic challenge. Postgrad Med J 1986; 62: 325-330.
- Hirshberg A, Schein M. Gastric ulcer in diaphragmatic hernia. Surg Gynecol Obstet 1992; 174: 165-171.
- Pairolero PC, TrastekVF, Payne WS. Esophagus and diaphragmatic hernias. En: Schwartz SI, Shires GT and Payne WS (eds.). Principles of Surgery. Nueva York: McGraw-Hill, 1989.
- Pesko P, Radovanovic N, Knezevic J et al. Paraesophageal hiatal hernia of the diaphragm. Acta Chir Iugosl 1995-1996; 42-43 (2-1):151-153.
