Όταν συμβαίνουν ηλεκτρικοί τραυματισμοί, μιλάμε για ηλεκτρολογικά ατυχήματα. Οι ηλεκτρικοί τραυματισμοί προκαλούνται από την άμεση επίδραση του ηλεκτρικού ρεύματος στους ιστούς και τη μετατροπή του σε θερμική ενέργεια. Διακρίνουμε τρία είδη ρεύματος ανάλογα με την προέλευσή του: οικιακό ρεύμα (εναλλασσόμενο, χαμηλή τάση), βιομηχανικό ρεύμα (άμεση υψηλή τάση) και κεραυνό. Ονομάζεται ηλεκτροπληξία όταν οι ηλεκτρικοί τραυματισμοί προκαλούνται από οικιακό ή βιομηχανικό ρεύμα, σε αντίθεση με τον κεραυνό όταν παράγονται από κεραυνό.
Ανάλογα με το είδος της έκθεσης, τη διαδρομή του ρεύματος και τον χρόνο βοήθειας, θα έχουμε περισσότερα ή λιγότερα συμπτώματα και επακόλουθα. Οι τραυματισμοί είναι συνήθως σοβαροί με συμπτώματα που ποικίλλουν μεταξύ ασφυξίας, καρδιακών αρρυθμιών, όπως ανακοπή, εγκαύματα, αλλοίωση του νευρικού συστήματος και αλλοίωση των εσωτερικών οργάνων. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν δευτερογενείς τραυματισμοί που προκαλούνται από ηλεκτροπληξία, με πτώσεις από ύψος και χτυπήματα. Τα γνωστικά ελαττώματα, τα σύνδρομα πόνου και οι βλάβες στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα είναι τα πιο κοινά μακροχρόνια επακόλουθα.
Η διάγνωση είναι κλινική και θα πραγματοποιηθεί ανάλυση με προσδιορισμό των καρδιακών ενζύμων και ΗΚΓ για την ολοκλήρωση της μελέτης. Οι ασθενείς με αλλοιωμένη ψυχική κατάσταση θα χρειαστούν αξονική τομογραφία κεφαλής ή μαγνητική τομογραφία.
Η θεραπεία βασίζεται στη διακοπή του ρεύματος, στην απομάκρυνση του τραυματία από το ηλεκτρικό κύκλωμα χρησιμοποιώντας μη αγώγιμο υλικό, στην έγκαιρη έναρξη ΚΑΡΠΑ και στη θεραπεία τραυματισμών από εγκαύματα και θα απαιτηθεί επείγουσα ιατρική βοήθεια για την εκτέλεση υγροθεραπείας. Σε κακώσεις υψηλής τάσης, το μεγαλύτερο μέρος της θεραπείας είναι χειρουργική με υψηλό ποσοστό ακρωτηριασμών και εκτομές νεκρωτικών περιοχών, δηλαδή νεκρού δέρματος.
- Amy Bw, Mc Manus WF, Goodwin CW JR, et al. Lightning injury survival in five patients. JAMA 1985; 253: 243-253.
- Castellano Arroyo M. Lesiones por agente físicos. Gisbert V. Eds. Medicina Legal y Toxicología 5.ª ed. Ed. Masson Madrid 1998.
- Castellano JR, Sánchez-Olaso A, Hevia E. Heridas en la cara. Manejo adecuado en medicina de familia (II). Jano 1998; 1249: 4964.
- García Torres V. Quemaduras. Tratamiento de urgencia. Ed. Duphar Farmacéutica S.A. 1993.
- Lloret i Carbó J, Artigas i Reventós V. Lesiones por electricidad y por rayo. Protocolos terapéuticos del servicio de urgencias (4). Hospital de la Santa Cruz y San Pablo. Barcelona 1992; 4: 1301-1313.
- Mosquera González JM. Electrocución. Moya Mir M. ed. Actuación en urgencias de Atención Primaria. Mosby Doyma. Madrid 1995.
- Sepúlveda S, Sauvageon X, Jedrec JP, Salamagne JC, Richter F, Fuilla C, et al. Guía práctica de medicina de urgencias prehospitalaria. Doin Editeurs. París 1993: 346-349.
- Tierney LM JR, McPhee SJ, Papadakis MA. Diagnóstico clínico y tratamiento. Ed. Manual Moderno. 31 ed. México 1996: 1417-1418.
