Τραυματισμός που επηρεάζει συγκεκριμένα το τμήμα του μηριαίου οστού που συνδέει την κεφαλή του μηριαίου οστού με το υπόλοιπο οστό.
Τα περισσότερα κατάγματα ισχίου σε άτομα με φυσιολογικά οστά είναι αποτέλεσμα τραυματισμού υψηλής ενέργειας (τροχαία ατυχήματα). Εάν εμφανιστούν ως αποτέλεσμα ελαφρού τραύματος ή μικρής πτώσης, μπορεί να είναι κάταγμα ευθραυστότητας σε άτομο με νόσο που εξασθενεί το οστό (π.χ. οστεοπόρωση).
Εκδηλώνεται με έντονο πόνο, μείωση του μήκους του ποδιού και εξωτερική στροφή του ποδιού (το πόδι είναι στραμμένο προς τα έξω).
Η διάγνωση τίθεται με λεπτομερές ιατρικό ιστορικό, ενδελεχή φυσική εξέταση και απεικονιστικές εξετάσεις (απλές ακτινογραφίες, αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία).
Τα κατάγματα του ισχίου απαιτούν τις περισσότερες φορές χειρουργική θεραπεία για να επιλυθούν. Όταν η ποιότητα του οστού είναι καλή και το κάταγμα το επιτρέπει, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πείροι ή βιδωτές πλάκες που έχουν αναπτυχθεί ειδικά για να συγκρατούν τα θραύσματα στη θέση τους ενώ σχηματίζεται ο κάλος του κατάγματος. Οι ασκήσεις αποκατάστασης για την ανάκτηση της δύναμης των μυών του προσβεβλημένου ποδιού είναι πολύ σημαντικές.
- J. Richmond, G.B. Aharonoff, J.D. Zuckerman, J.K. Koval., Mortality risk after hip fracture., J Orthop Trauma, 17 (2003), pp. 53-56
- M. Gdalevich, D. Cohen, D. Yosef, C. Tauber. Morbidity and mortality after hip fracture: the impact of operative delay. Arch Orthop Trauma Surg, 124 (2004), pp. 334-340
- Bone mass and osteoporotic fractures. Calcif Tissue Int 1990; 47:63-65
- Amillo S, Villas C, Cañadell J. Manual de ortopedia y traumatología. Pamplona: Ediciones Eunate,, 229-242y (1991), pp. 295-309
