Καρδιακή ανεπάρκεια (Παιδιατρική)

Είναι μια αλλαγή στην καρδιά που καθιστά αδύνατη την άντληση αρκετού οξυγονωμένου αίματος για την κάλυψη των μεταβολικών αναγκών των οργάνων και των ιστών. Οι πιο κοινές αιτίες περιλαμβάνουν: αύξηση των σωματικών υγρών, συγγενείς καρδιακές παθήσεις, ανωμαλίες στις καρδιακές βαλβίδες ή στα στεφανιαία αγγεία, υπέρταση, καρδιακές αρρυθμίες, λοιμώξεις του μυοκαρδίου ή του περικαρδίου κ.λπ. Εκδηλώνεται με πολύ μη ειδικό τρόπο με: δυσκολία στο φαγητό, ναυτία , κόπωση, ευερεθιστότητα, διέγερση, υπνηλία, μείωση της διούρησης (αποβολή λιγότερων ούρων από το κανονικό), χρόνιος βήχας, χαμηλότερη ανοχή στη σωματική άσκηση κ.λπ. Μπορεί επίσης να περιλαμβάνει επιβράδυνση της ανάπτυξης. Η διάγνωση είναι κλινική. Η ύποπτη διάγνωση επιβεβαιώνεται με πρόσθετες εξετάσεις: εξετάσεις αίματος, ακτινογραφία θώρακος, ηλεκτροκαρδιογράφημα, υπερηχοκαρδιογράφημα, μαγνητική τομογραφία κ.λπ.

Ο στόχος της θεραπείας είναι να βοηθήσει την καρδιά να αντλεί περισσότερο οξυγονωμένο αίμα και η αιτία πρέπει επίσης να διορθωθεί.