Είναι ο καρκίνος που σχηματίζεται στις ωοθήκες, οι οποίες είναι ένα ζευγάρι γυναικείων αναπαραγωγικών αδένων στους οποίους σχηματίζονται γυναικείες ορμόνες. Ανάλογα με τον τύπο του κυττάρου που κακοήθεια και αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα, θα διακρίνουμε τρεις τύπους καρκίνου:
- Επιθηλιακοί όγκοι (οι πιο συχνοί)
- Όγκοι γεννητικών κυττάρων
- Στρωματικοί όγκοι.
Είναι πιο συχνή σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, με μέγιστη επίπτωση μεταξύ 50 και 75 ετών.
Η αιτία είναι άγνωστη, αλλά έχουν περιγραφεί ορμονικοί, περιβαλλοντικοί και γενετικοί παράγοντες (γονίδια BRCA1 και BRCA2) που μπορεί να ευνοούν την εμφάνισή του. Αντίθετα, ο κίνδυνος για καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών μειώνεται σε γυναίκες που λαμβάνουν από του στόματος αντισυλληπτικά.
Συνήθως προκαλεί λίγα συμπτώματα και μπορεί να φτάσει σε προχωρημένο στάδιο πριν εμφανίσει οποιαδήποτε σημάδια. Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι κοιλιακή δυσφορία, φούσκωμα, δυσκοιλιότητα, πόνος στην πλάτη και πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή.
Όταν υπάρχει υποψία, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό και μια ενδελεχής φυσική εξέταση με γυναικολογική εξέταση. Θα πραγματοποιηθεί εξέταση αίματος που θα περιλαμβάνει καρκινικό δείκτη CA 125, γυναικολογικό υπερηχογράφημα και αξονική τομογραφία κοιλίας για να ολοκληρωθεί η μελέτη της επέκτασης. Θα πρέπει να ληφθεί βιοψία για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση και το στάδιο της νόσου.
Η θεραπεία βασίζεται στον τύπο και το στάδιο του καρκίνου των ωοθηκών, συμπεριλαμβανομένης της χειρουργικής αφαίρεσης σε όλες τις περιπτώσεις. Άλλες επικουρικές θεραπείες μπορεί να σχετίζονται: χημειοθεραπεία, αντιαγγειογενετική θεραπεία και θεραπεία με αναστολείς PARP (Olaparib, Niraparib και Rucaparib).
- Ferlay J, Soerjomataram I, Ervik M, et al. GLOBOCAN 2012 v1.0. Cancer incidence and mortality worldwide. IARC CancerBase No 11, 2013.
- Lowe KA, Chia VM, Taylor A, et al. An international assessment of ovarian cancer incidence and mortality. Gynecol Oncol 2013;130:10714.
- Maringe C, Walters S, Butler J, et al. Stage at diagnosis and ovarian cancer survival: evidence from the International Cancer Benchmarking Partnership. Gynecol Oncol2012;127:7582.
- Sundar S. Benign and malignant ovarian masses. In: Obstetrics and gynaecology: an evidencebased text for MRCOG. 2010, Hodder.
- Perets R, Wyant GA, Muto KW, et al. Transformation of the fallopian tube secretory epithelium leads to highgrade serous ovarian cancer in Brca;Tp53;Pten models. Cancer Cell 2013;24:75165.
- Alsop K, Fereday S, Meldrum C, et al. BRCA mutation frequency and patterns of treatment response in BRCA mutationpositive women with ovarian cancer: a report from the Australian Ovarian Cancer Study Group. J Clin Oncol 2012;30:265463.
- Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. Management of women with a genetic predisposition to gynaecological cancers. Scientific Impact paper No 48, Feb 2015.
- Manchanda R, Loggenberg K, Sanderson S, et al. Population testing for cancer predisposing BRCA1/BRCA2 mutations in the AshkenaziJewish community: a randomized controlled trial. J Natl Cancer Inst 2015;107:379.
- Manchanda R, Legood R, Burnell M, et al. Costeffectiveness of population screening for BRCA mutations in Ashkenazi jewish women compared with family historybased testing. J Natl Cancer Inst 2015;107:380.
- CandidodosReis FJ, Song H, Goode EL, et al. Germline mutation in BRCA1 or BRCA2 and tenyear survival for women diagnosed with epithelial ovarian cancer. Clin Cancer Res 2015;21:6527
