Η μόλυνση μπορεί να οφείλεται σε άμεση επαφή ή επαφή με το αίμα των φορέων. Είναι πιο πιθανό να συμβεί όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του μολυσμένου ατόμου είναι εξασθενημένο.
Παρουσιάζονται ως ανάπτυξη στο δέρμα που μπορεί να είναι επίπεδο ή ανυψωμένο με σκληρή σύσταση. Το δέρμα που το περιβάλλει μπορεί μερικές φορές να είναι πιο ανοιχτόχρωμο ή πιο σκούρο από τα υπόλοιπα. Μπορεί να εμφανιστούν μόνα τους ή σε ομάδες (από το μέγεθος μιας κεφαλής καρφίτσας) στο μέτωπο, τα μάγουλα, τα χέρια και/ή τα πόδια. Εάν εμφανίζονται στα πέλματα των ποδιών, είναι γενικά στρογγυλά, τραχιά και είναι επώδυνα στο άγγιγμα. Μπορεί να είναι επίπεδα και τραχιά αν μεγαλώσουν κάτω από τα νύχια και στα χέρια και στα πόδια.
Πρόκειται για δερματικές βλάβες που δεν φαίνονται σοβαρές στους ίδιους τους ασθενείς. Στα παιδιά συχνά εξαφανίζονται αυθόρμητα αλλά στους ενήλικες τείνουν να παραμένουν. Εάν προκαλούν ενόχληση ή πολλαπλασιάζονται, καλό είναι να επισκεφτείτε έναν δερματολόγο για να τα αφαιρέσει.
- Beth G Goldstein, MD, Adam O Goldstein, MD, MPH, Rachael Morris-Jones, FRCP, PhD, PCME. Cutaneous warts. UpToDate. Nov 10, 2015.
- Aaron C. Ermel, Darron R. Brown. Harrison. Principios de Medicina Interna. Volumen 2. 19ª Edición. 1197:1200.
- Thomas J. Lawley, Kim B. Yancey. Valoración del paciente con trastornos cutáneos. Verrugas. Harrison. Principios de Medicina Interna. Volumen 1. 19ª Edición. 351.
- Kilkenny M, Marks R. The descriptive epidemiology of warts in the community. Australas J Dermatol 1996; 37:80.
- Kwok CS, Gibbs S, Bennett C, et al. Topical treatments for cutaneous warts. Cochrane Database Syst Rev 2012; :CD001781.
