Ένα επεισόδιο κατά το οποίο ένας πολύ έντονος φόβος εμφανίζεται ξαφνικά, προφανώς χωρίς εξήγηση.
Είναι δύο φορές συχνότερο στις γυναίκες και συνήθως εκδηλώνεται πριν από την ηλικία των 25 ετών, αν και υπάρχουν περιπτώσεις που περιγράφονται σε όλες τις ηλικίες.
Οι κρίσεις πανικού μπορεί να υπάρχουν σε πολλές διαταραχές, ενώ είναι πολύ συχνές στις αγχώδεις διαταραχές.
Η αιτία είναι άγνωστη, αλλά έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι έχει γενετική προέλευση.
Το αίσθημα του φόβου συνοδεύεται συνήθως από συμπτώματα όπως ταχυκαρδία, υψηλή αρτηριακή πίεση, δυσκολία στην αναπνοή με αίσθημα ασφυξίας, γρήγορη αναπνοή, ναυτία, ζάλη, υπερβολική εφίδρωση, φόβος μήπως χάσουμε τον έλεγχο ή τρελαθούμε κ.λπ. Η εμπειρία καταλήγει να περιορίζει τις καθημερινές συμπεριφορές και οδηγεί σε προοδευτική απομόνωση, βιώνοντας μια συνεχή ανησυχία ή ανησυχία ότι τα συμπτώματα θα επανεμφανιστούν.
Η διάγνωση είναι κλινική με κατευθυνόμενη ανάκριση, συνήθως από ψυχίατρο.
Η θεραπεία περιλαμβάνει στρατηγικές για την αντιμετώπιση των γεγονότων που πυροδοτούν την κρίση και όχι την αποφυγή τους, καθώς και φαρμακευτική αγωγή και ψυχολογική θεραπεία. Τα οξέα επεισόδια αντιμετωπίζονται με βενζοδιαζεπίνες και, εάν επαναλαμβάνονται συχνά, απαιτείται θεραπεία με αντικαταθλιπτικά.
- Peter P Roy-Byrne, MD. Panic disorder in adults: Epidemiology, pathogenesis, clinical manifestations, course, assessment, and diagnosis. UpToDate.
- Kroenke K, Spitzer RL, Williams JB, et al. Anxiety disorders in primary care: prevalence, impairment, comorbidity, and detection. Ann Intern Med 2007; 146:317.
- American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5), American Psychiatric Association, Arlington, VA 2013.
- Goldstein RB, Weissman MM, Adams PB, et al. Psychiatric disorders in relatives of probands with panic disorder and/or major depression. Arch Gen Psychiatry 1994; 51:383.
- Goodwin RD, Faravelli C, Rosi S, et al. The epidemiology of panic disorder and agoraphobia in Europe. Eur Neuropsychopharmacol 2005; 15:435.
