Κύστη ωοθηκών

Οι κύστες των ωοθηκών είναι συλλογές υγρού και/ή ιστού μέσα στην ωοθήκη. Η παρουσία κύστεων ωοθηκών είναι πολύ συχνή, συνήθως σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, αν και μπορεί να παρατηρηθούν και μετά την εμμηνόπαυση.

Υπάρχουν διαφορετικές ταξινομήσεις, αν και είναι σύνηθες να χωρίζονται σε δύο ομάδες ανάλογα με το τι τις προκαλεί: κύστεις με λειτουργική αιτία και κύστεις με οργανική αιτία.

Οι πιο συνηθισμένες είναι οι λειτουργικές κύστες, οι οποίες σχηματίζονται από αλλοιώσεις στη διαδικασία της ωορρηξίας. Είναι απολύτως καλοήθεις, είναι πολύ συχνές και εξαφανίζονται από μόνες τους. Μπορούμε να διακρίνουμε:

• Θυλακική κύστη: Μία από τις λειτουργίες της ωοθήκης είναι να δημιουργήσει μια μικρή κύστη που ονομάζεται ωοθυλάκιο, η οποία περιέχει το ωάριο. Κατά τη στιγμή της ωορρηξίας, το ωοθυλάκιο σπάει για να αποβάλει το ωάριο. Εάν το ωάριο δεν απελευθερωθεί, το ωοθυλάκιο συνεχίζει να αναπτύσσεται και σχηματίζει μια ωοθυλακική κύστη. Αυτή η κύστη θα επαναρροφηθεί αυθόρμητα στους επόμενους κύκλους.
• Ωχρινική κύστη: Η ρήξη του ωοθυλακίου τη στιγμή της ωορρηξίας μπορεί να προκαλέσει μια μικρή αιμορραγία στο εσωτερικό του ωοθυλακίου. Συνήθως αυτή η μικρή μελανιά θα επαναρροφηθεί τις επόμενες εβδομάδες.

Ο άλλος τύπος είναι οι οργανικές κύστες, οι οποίες προέρχονται από μια ανώμαλη ανάπτυξη ορισμένου ιστού των ωοθηκών. Συνήθως δεν φεύγουν από μόνα τους. Σύμφωνα με το περιεχόμενό τους ταξινομούνται:

• Ορώδες κυσταδένωμα: περιέχει διαυγές υγρό.
• Βλεννώδες κυσταδένωμα: περιέχει ένα παχύρρευστο, βλεννώδες υγρό.
• Τεράτωμα ή δερμοειδής κύστη: περιέχει λίπος, μαλλιά, δόντια, οστά κ.λπ.
• Ενδομήτριωμα: περιέχει ένα σκούρο πυκνό υγρό, παρόμοιο με τη σοκολάτα, γι' αυτό και ονομάζονται «σοκολατένιες κύστες».
• Οριακές κύστες ωοθηκών ή καρκίνος ωοθηκών: το περιεχόμενό του είναι ετερογενές, στερεό και υγρό.

Η διάγνωση των κύστεων των ωοθηκών γίνεται με γυναικολογικό υπερηχογράφημα, αν και μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί να γίνει μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία για να διαφοροποιηθεί ο τύπος της κύστης. Οι εξετάσεις αίματος για τη μελέτη συγκεκριμένων δεικτών μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη διάγνωση.

Σε γενικές γραμμές, δεν είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μια συγκεκριμένη θεραπεία, καθώς η πλειονότητα παράγει ήπια συμπτώματα και εξαφανίζονται από μόνα τους μετά από έξι ή επτά εβδομάδες. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι απαραίτητη, εάν επιμένουν ή εάν οι κύστες επιπλέκονται προκαλώντας αιμορραγία ή στρέψη της ωοθήκης. Σε αυτή την περίπτωση, η κύστη ή ολόκληρη η ωοθήκη μπορεί να αφαιρεθεί.

Τα αντισυλληπτικά χάπια μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη του σχηματισμού λειτουργικών κύστεων εμποδίζοντας την ανάπτυξη των ωοθυλακίων.