Μόλυνση από τον ιό HIV

 HIV ή ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας είναι ένας ρετροϊός που επιτίθεται στο ανοσοποιητικό σύστημα. Καταστρέφει τα λευκά αιμοσφαίρια, συγκεκριμένα τα λεμφοκύτταρα CD4, τα οποία είναι τα κύτταρα που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή αντισωμάτων για την καταπολέμηση των λοιμώξεων. Το τελικό στάδιο της μόλυνσης από τον ιό ονομάζεται AIDS. Σημαίνει «σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας» και δεν το αναπτύσσουν όλοι όσοι πάσχουν από HIV.

Η μόλυνση από τον ιό HIV γίνεται αποκλειστικά μέσω των ακόλουθων υγρών των μολυσμένων ατόμων: αίμα, σπέρμα, κολπικό έκκριμα, προσπερματικό υγρό και μητρικό γάλα. Δεν μεταδίδεται από κουνούπια, τσιμπούρια ή άλλα έντομα. Ούτε μεταδίδεται μέσω συνομιλίας, χειραψίας, φτερνίσματος, κοινής χρήσης πιάτων ή ποτών, μπάνιων, τηλεφώνων ή υπολογιστών. Δεν μεταδίδεται με το σάλιο, τα δάκρυα ή τον ιδρώτα.

Μόλις ο HIV εισέλθει στον οργανισμό, συμβαίνουν τρεις φάσεις. Στην πρώτη, οι ασθενείς μπορεί να αισθάνονται σαν να έχουν γρίπη για εβδομάδες. Μεγάλη ποσότητα του ιού υπάρχει στο αίμα, οπότε η λοίμωξη μπορεί να μεταδοθεί εύκολα. Στη δεύτερη φάση, οι ασθενείς μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί για αρκετές δεκαετίες χωρίς να αναπτύξουν AIDS. Ο ιός παραμένει ενεργός αλλά αναπαράγεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην τρίτη φάση, το ιικό φορτίο είναι υψηλό και επιπλέον επέρχεται σοβαρή επιδείνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, που οδηγεί στην εμφάνιση ευκαιριακών λοιμώξεων ή/και νεοπλασιών.

Πραγματοποιείται ανάλυση για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι του ιού στο αίμα ή στο σάλιο. Όταν ο οργανισμός μολύνεται από τον HIV, αρχίζει να παράγει αντισώματα για να προσπαθήσει να καταπολεμήσει τον ιό. Οι εξετάσεις ανίχνευσης του HIV αναζητούν την παρουσία αυτών των αντισωμάτων και όχι του ίδιου του ιού.

Η φαρμακευτική αγωγή κατά του HIV, ή αντιρετροϊκά φάρμακα, εμποδίζουν τον ιό να αναπαραχθεί, μειώνοντας το ιικό φορτίο του. Δεδομένου ότι υπάρχει χαμηλότερη συγκέντρωση του HIV στον οργανισμό, το ανοσοποιητικό σύστημα έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να ανακάμψει, αν και δεν μπορεί να εξαλείψει πλήρως τον ιό. Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι αρκετά ισχυρό για να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις και ορισμένους τύπους καρκίνου που σχετίζονται με τον HIV. Η θεραπεία μειώνει επιπλέον τον κίνδυνο μετάδοσης του HIV.

Δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, γεγονός που καθιστά τον HIV μια χρόνια ασθένεια. Με την κατάλληλη ιατρική φροντίδα και θεραπεία, μπορεί να ελεγχθεί. Η θεραπεία της νόσου το συντομότερο δυνατό σημαίνει ότι το προσδόκιμο ζωής των ασθενών είναι ολοένα και υψηλότερο.

Πραγματοποιείται ανάλυση για την ανίχνευση αντισωμάτων κατά του ιού στο αίμα ή το σάλιο. Όταν το σώμα μολυνθεί από τον ιό HIV, αρχίζει να παράγει αντισώματα για να προσπαθήσει να καταπολεμήσει τον ιό. Τα τεστ ανίχνευσης HIV αναζητούν την παρουσία αυτών των αντισωμάτων και όχι του ίδιου του ιού.

Η φαρμακευτική αγωγή κατά του HIV, ή τα αντιρετροϊκά φάρμακα, εμποδίζουν την αναπαραγωγή του ιού, μειώνοντας το ιικό του φορτίο. Δεδομένου ότι υπάρχει χαμηλότερη συγκέντρωση του HIV στον οργανισμό, το ανοσοποιητικό σύστημα έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να αναρρώσει αν και δεν μπορεί να εξαλείψει πλήρως τον ιό. Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι αρκετά ισχυρό για να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις και ορισμένους τύπους καρκίνου που σχετίζονται με τον HIV. Η θεραπεία μειώνει επιπλέον τον κίνδυνο μετάδοσης του HIV.

Δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, καθιστώντας τον HIV χρόνια ασθένεια. Με την κατάλληλη ιατρική φροντίδα και θεραπεία, μπορεί να ελεγχθεί. Η θεραπεία της νόσου το συντομότερο δυνατό σημαίνει ότι το προσδόκιμο ζωής των ασθενών αυξάνεται ολοένα και περισσότερο.