Ψυχιατρική διαταραχή κατά την οποία το άτομο βιώνει συνεχές παραλήρημα, αλλά άλλα ψυχωτικά συμπτώματα, όπως ψευδαισθήσεις, δεν το επηρεάζουν. Πρόκειται για μια σπάνια κατάσταση που εμφανίζεται μόνο σε ένα 0,2% του γενικού πληθυσμού.
Η αιτία είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι σχετίζεται με γενετική, περιβαλλοντική και σχετιζόμενη με το στρες συνιστώσα.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ψευδείς και επίμονες πεποιθήσεις που δεν μπορούν να εξηγηθούν μέσω της κουλτούρας ή της θρησκείας του εν λόγω ατόμου (παραλήρημα). Αυτές οι πεποιθήσεις μπορεί να είναι διαφόρων τύπων, όπως καταδιωκτικές, που προέρχονται από ζήλια, ψευδαισθήσεις μεγαλείου ή ερωτομανία, μεταξύ άλλων.
Για να επιτευχθεί η διάγνωση, τα συμπτώματα πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον ένα μήνα και λαμβάνεται υπόψη το κλινικό ιστορικό και η εξέλιξη των συμπτωμάτων. Είναι σημαντικό να αποκλειστούν άλλοι παράγοντες που προκαλούν παραλήρημα, όπως τα ναρκωτικά ή το αλκοόλ.
Η θεραπεία βασίζεται στην ψυχολογική θεραπεία και στα αντιψυχωσικά.
- American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, Text Revision (DSM-5-TR), Washington, DC 2022.
- de Portugal E, González N, Haro JM, et al. A descriptive case-register study of delusional disorder. Eur Psychiatry 2008; 23:125.Manschreck TC.
- Delusional disorder and shared psychotic disorder. In: Comprehensive Textbook of Psychiatry, 7th ed, Kaplan HI, Sadock BJ (Eds), Williams and Wilkins, Baltimore, MD 2000. Vol 1, p.1243.Kendler KS.
- Demography of paranoid psychosis (delusional disorder): a review and comparison with schizophrenia and affective illness. Arch Gen Psychiatry 1982; 39:890.
