Η αποκόλληση του πλακούντα είναι μια σοβαρή επιπλοκή της εγκυμοσύνης. Προκαλείται από τον ολικό ή μερικό διαχωρισμό του πλακούντα από το τοίχωμα της μήτρας, προκαλώντας μείωση της παροχής οξυγόνου στο έμβρυο και σημαντική απώλεια αίματος στη μητέρα.
Αν και είναι σπάνια και πιθανή μετά την 20ή εβδομάδα κύησης, συνήθως συμβαίνει κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.
Οφείλεται σε ρήξη των οπισθοπλακουντιακών αιματωμάτων. Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο αποκόλλησης του πλακούντα:
- Χρόνια υπέρταση +/- οξεία υπέρταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
- Ιστορικό NIPPD, προεκλαμψίας και/ή ενδομήτριας καθυστέρησης ανάπτυξης
- Πολυδυμία
- Ηλικία άνω των 35 ετών
- Κοιλιακό τραύμα
- Πρόωρη ρήξη μεμβρανών και χοριοαμνιονίτιδα
- Χρήση καπνού, αλκοόλ και κοκαΐνης.
Εκδηλώνεται με λίγα ή καθόλου συμπτώματα. Περιστασιακά υπάρχει αιμορραγία σκούρου ή φωτεινού αίματος μέσω του τραχήλου της μήτρας και πόνος στην ψηλάφηση της κοιλιάς.
Η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση και τη φυσική εξέταση της εγκύου. Για την απεικόνιση ενός οπισθοκοιλιακού αιματώματος θα χρειαστεί γυναικολογικό υπερηχογράφημα.
Η θεραπεία συνίσταται στη διακοπή της εγκυμοσύνης το συντομότερο δυνατό- γενικά θα πρέπει να διενεργηθεί επείγουσα καισαρική τομή. Εάν δεν πραγματοποιηθεί εγκαίρως, μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή της μητέρας και του μωρού.
- Schmidt P, Skelly CL, Raines DA. Placental Abruption. 2020 Jul 5.
- Tikkanen M. Placental abruption: epidemiology, risk factors and consequences. Acta Obstet Gynecol Scand. 2011 Feb;90(2):140-9.
- Rodríguez E, Ruedas A, Morales C, Alegre A, Cabeza L. Manual CTO de Medicina y Cirugía Volumen II (2019). 87-89. CTO editorial.
