Είναι η αλλοίωση στη νευρολογική ή/και εγκεφαλική λειτουργία, που προκαλείται από τη μεταφορά εξωτερικής ενέργειας που προκαλεί σοβαρή σωματική βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Αντιπροσωπεύει ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας καθώς είναι η πιο κοινή αιτία θανάτου και αναπηρίας στους νέους.
Ο τραυματισμός συμβαίνει μέσω της μεταφοράς εξωτερικής δύναμης ή ενέργειας, ως συνέπεια πτώσης, ατυχήματος ή άμεσου χτυπήματος.
Τα συμπτώματα εξαρτώνται από τον τύπο του τραύματος, την πληγείσα περιοχή του εγκεφάλου και τη σοβαρότητα του τραυματισμού. Αυτά μπορεί να εμφανιστούν ως απώλεια συνείδησης ή με πονοκέφαλο, ζάλη, έμετο, έλλειψη συντονισμού, αλλαγές στην ισορροπία, αλλαγές στον ύπνο, αλλαγές στη συμπεριφορά ή τη διάθεση, σύγχυση, αμνησία και προβλήματα με την προσοχή ή τη λογική.
Η διάγνωση επιτυγχάνεται μέσω ιατρικού ιστορικού, φυσικής εξέτασης και νευροαπεικόνισης.
Η θεραπεία πρέπει να ξεκινά νωρίς για να ελαχιστοποιηθούν οι επακόλουθες συνέπειες. Σε πολλές περιπτώσεις απαιτείται εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας για να σταθεροποιηθεί ο ασθενής και να διορθωθούν οι απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις.
- J Claude Hemphill, III, MD, MAS. Traumatic brain injury: Epidemiology, classification, and pathophysiology. Uptodate. Nov 08, 2016.
- J Claude Hemphill, III, MD, MAS, Nicholas Phan, MD, FRCSC, FACS. Management of acute severe traumatic brain injury. Uptodate. Feb 10, 2015.
- Feigin VL, Theadom A, Barker-Collo S, et al. Incidence of traumatic brain injury in New Zealand: a population-based study. Lancet Neurol 2013; 12:53.
- Ilie G, Boak A, Adlaf EM, et al. Prevalence and correlates of traumatic brain injuries among adolescents. JAMA 2013; 309:2550.
- Liao CC, Chiu WT, Yeh CC, et al. Risk and outcomes for traumatic brain injury in patients with mental disorders. J Neurol Neurosurg Psychiatry 2012; 83:1186.

