Σοβαρή υπόταση/ σοκ

Η σοβαρή υπόταση θεωρείται όταν οι τιμές της αρτηριακής πίεσης είναι κάτω από 50/30 mmHg, δηλαδή πολύ κάτω από την πίεση που θεωρείται φυσιολογική.

Υπάρχουν πολλές αιτίες ενεργοποίησης: μεγάλη απώλεια αίματος, αφυδάτωση, σοβαρή λοίμωξη, σοβαρή αλλεργική αντίδραση, καρδιακή προσβολή, αρρυθμία ή καρδιακή ανεπάρκεια και ακόμη και ξαφνική αλλαγή στη θέση του σώματος. Ορισμένα φάρμακα ή ουσίες μπορεί επίσης να προκαλέσουν χαμηλή αρτηριακή πίεση (οινόπνευμα, αγχολυτικά, αντικαταθλιπτικά, διουρητικά, υπόταση).

Εκδηλώνεται με θολή όραση, ίλιγγο, ζάλη, αδυναμία, ναυτία ή έμετο, υπνηλία, πόνο στο στήθος, κεφαλαλγία, αίσθημα παλμών ή/και λιποθυμία.

Η διάγνωση επιτυγχάνεται με τη μέτρηση ζωτικών σημείων (αρτηριακή πίεση, καρδιακός ρυθμός, θερμοκρασία, αναπνευστικός ρυθμός ή/και έλεγχος γλυκόζης στο αίμα). Θα πρέπει να συμπληρώνεται με λεπτομερές ιατρικό ιστορικό και, σε πολλές περιπτώσεις, με ανάλυση αίματος, καλλιέργειες αίματος, ηλεκτροκαρδιογράφημα, ακτινογραφία κοιλίας και/ή θώρακα και ανάλυση ούρων.

Η θεραπεία της αιτίας της υπότασης είναι το κλειδί. Εάν οφείλεται σε απώλεια υγρών, θα πρέπει να αντικατασταθούν με ενδοφλέβια θεραπεία υγρών ή μετάγγιση αίματος. Εάν υπάρχει ενεργή αιμορραγία, μπορεί να απαιτηθεί επείγουσα χειρουργική επέμβαση. Εάν οφείλεται σε μόλυνση, η θεραπεία θα βασίζεται σε αντιβιοτικά. Εάν οφείλεται σε σοβαρή αλλεργία (αναφυλαξία), θα αποφευχθεί η επαφή με την αλλεργιογόνο ουσία και θα χορηγηθούν αντιισταμινικά ή/και κορτικοστεροειδή. Πιο σοβαρές περιπτώσεις θα απαιτήσουν φάρμακα για την αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Εάν η υπόταση οφείλεται σε γρήγορη αλλαγή θέσης, μπορεί να επιλυθεί ξαπλώνοντας τον πάσχοντα και σηκώνοντας τα πόδια του για να διευκολυνθεί η επιστροφή του αίματος.

Σε περιπτώσεις πιο σοβαρής υπότασης, ζητήστε βοήθεια ή πηγαίνετε στο πλησιέστερο τμήμα επειγόντων περιστατικών λόγω χαμηλής αρτηριακής πίεσης, σημαντικά όργανα όπως η καρδιά ή ο εγκέφαλος δεν λαμβάνουν αρκετό οξυγόνο, κάτι που μπορεί να έχει σημαντικές συνέπειες. Εάν το άτομο σταματήσει να αναπνέει ή να έχει σφυγμό, θα πρέπει να ξεκινήσει η καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ).