Σοβαροί έμετοι στην εγκυμοσύνη

Η ναυτία και ο έμετος είναι κοινά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, λόγω της ταχείας αύξησης των επιπέδων των οιστρογόνων και της βήτα υπομονάδας της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (βήτα-hCG). Γενικά, εμφανίζονται στις 5 εβδομάδες κύησης, έχουν κορύφωση στις 9 εβδομάδες και εξαφανίζονται μεταξύ 16 και 18 εβδομάδων.

Παράγοντες κινδύνου που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την υπερέμεση είναι:

• Ιστορικό υπερέμεσης σε προηγούμενες εγκυμοσύνες.
• Μηδενισμός (χωρίς προηγούμενα παιδιά).
• Ευσαρκία.
• Πολύδυμη εγκυμοσύνη
• Μοριακή κύηση (επιπλοκή ορισμένων κυήσεων που προκαλεί αύξηση της β-hCG)

Η υπερέμεση είναι μια σπάνια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επίμονη, συχνή (κάθε μέρα και πολλές φορές την ημέρα) και έντονη ναυτία και έμετο που εμποδίζει την έγκυο να τρώει σωστά. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει σημαντική απώλεια βάρους (πάνω από 5% του αρχικού βάρους), αφυδάτωση και μεταβολικές αλλοιώσεις. Οι γυναίκες με βαριά υπερέμεση δεν τρώνε αρκετή τροφή για να παρέχουν στον οργανισμό ενέργεια. Ως εκ τούτου, τα λίπη χρησιμοποιούνται για ενέργεια, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση άχρηστων προϊόντων (κετόνες) που ονομάζονται κέτωση. Αυτό μπορεί να προκαλέσει κόπωση, κακή αναπνοή και ζάλη.

Η αφυδάτωση που προκαλείται από σοβαρή υπερέμεση οδηγεί σε αυξημένο καρδιακό ρυθμό (ταχυκαρδία) και, σπάνια, σε μη φυσιολογικούς καρδιακούς ρυθμούς (αρρυθμίες).

Σε περίπτωση υποψίας ότι έχετε υπέρμεση, είναι σημαντικό να κάνετε μια εξέταση αίματος και ιζήματα ούρων για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει αφυδάτωση και να ελέγξετε ανωμαλίες ηλεκτρολυτών. Επιπλέον, θα πρέπει να γίνει μαιευτικό υπερηχογράφημα για να ελεγχθεί η κατάσταση του εμβρύου και να εκτιμηθεί εάν πρόκειται για πολύδυμη κύηση ή για μωριακή κύηση.

Η θεραπεία της υπερέμεσης εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Αρχικά μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα για τη μείωση της ναυτίας και του εμέτου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εισαγωγή στο νοσοκομείο μπορεί να είναι απαραίτητη για τη χορήγηση ορού και ηλεκτρολυτών ενδοφλεβίως.