Σπλαχνική λεϊσμανίαση - Κάλα-Αζάρ

Πρόκειται για μολυσματική ασθένεια που προκαλείται από ένα πρωτόζωο του γένους Leishmania. Είναι επίσης γνωστή ως Kala-azar λόγω του γκριζωπού αποχρωματισμού του δέρματος των ανθρώπων στην Ινδία όταν προσβάλλονται από την ασθένεια. 
Εμφανίζεται κυρίως στην Ινδία, το Αφγανιστάν, τη Βραζιλία, την Κολομβία, το Ιράκ, το Πακιστάν και την Ανατολική Αφρική. 

Προσβάλλει ανθρώπους και διάφορα είδη ζώων, ιδίως σκύλους. Μεταδίδεται με τσίμπημα κουνουπιού και η περίοδος επώασης από το τσίμπημα έως την εμφάνιση των συμπτωμάτων μπορεί να ποικίλλει από εβδομάδες έως μήνες.
Έχουν αναφερθεί αυξημένα κρούσματα σε ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια HIV.  

Εκδηλώνεται με πυρετό που επιμένει για 2-8 εβδομάδες, κόπωση και γενική κακουχία. Μπορεί να συνοδεύεται από διάρροια, απώλεια όρεξης, μυϊκό πόνο και βήχα. Μετά την εξαφάνιση του πυρετού, μπορεί να παραμείνουν πυρετός και διογκωμένος σπλήνας, διογκωμένο ήπαρ και γήινο χρώμα δέρματος. Εάν δεν ξεκινήσει θεραπεία, η κλινική εικόνα μπορεί να επιδεινωθεί, προκαλώντας μείωση του αριθμού των κυττάρων του αίματος που οδηγεί σε αναιμία, αιμορραγία, μείωση της άμυνας και οίδημα του δέρματος. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο του μολυσμένου ατόμου. 

Η σπλαχνική λοίμωξη από Leishmania πρέπει να υποψιάζεται όταν τα συμπτώματα είναι συμβατά σε περιοχές που ενδημεί η νόσος. Θα πρέπει να διενεργείται εξέταση αίματος για ενδείξεις μείωσης και των τριών κυτταρικών σειρών (λευκά αιμοσφαίρια, ερυθρά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια). Μια αξιόπιστη διάγνωση επιτυγχάνεται με παρακέντηση μυελού των οστών όπου εντοπίζεται το παράσιτο. Μια άλλη επιλογή είναι η διενέργεια μιας ηπατικής λειτουργίας και ανάλυσης.  

Η συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη θεραπεία είναι τα αντιμοναδικά φάρμακα. Σε περιπτώσεις που ο ασθενής πάσχει από νεφρική ανεπάρκεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά η αμφοτερικίνη Β, με πολύ καλά αποτελέσματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν μεταγγίσεις αίματος για τη διόρθωση των ελλειμμάτων που προκύπτουν από τη λοίμωξη.