Συγγενής υποθυρεοειδισμός (Παιδιατρική)

Είναι η μείωση της παραγωγής θυρεοειδικής ορμόνης σε ένα νεογέννητο.

Είναι η συχνότερη αιτία των ενδοκρινικών αλλοιώσεων του νεογνού. Μπορεί να προκληθεί από απουσία ή ανεπαρκή ανάπτυξη του θυρεοειδούς αδένα (το πιο συνηθισμένο ελάττωμα), δυσλειτουργική υπόφυση, θυρεοειδικές ορμόνες που δεν σχηματίζονται καλά ή δεν λειτουργούν, παρενέργειες φαρμάκων που πήρε η μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, έλλειψη ιωδίου στην η μητέρα κατά την περίοδο της κύησης και/ή τα αντισώματα που παράγονται από το σώμα της μητέρας που εμποδίζουν τη λειτουργία του θυρεοειδούς του μωρού. Τα κορίτσια προσβάλλονται διπλάσιες φορές από τα αγόρια.

Τα περισσότερα έχουν λίγα συμπτώματα ή είναι ασυμπτωματικά. Όταν ο υποθυρεοειδισμός είναι σοβαρός, οι κλινικές εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν επεισόδια ασφυξίας, δυσκοιλιότητα, ξηρά και εύθραυστα μαλλιά, ίκτερο, έλλειψη μυϊκού τόνου (υποτονικό μωρό), χαμηλή εμφύτευση μαλλιών, κακή διατροφή, χαμηλό ανάστημα, υπνηλία και/ή βραδύτητα.

Η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση, την πλήρη φυσική εξέταση και συμπληρωματικές εξετάσεις όπως αιματολογικές εξετάσεις, ακτινογραφίες μακρών οστών και σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς αδένα.

Η θεραπεία βασίζεται στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στη χορήγηση θυροξίνης. Μόλις το παιδί αρχίσει να παίρνει αυτό το φάρμακο, γίνονται τακτικά αιματολογικές εξετάσεις για να επαληθευτεί ότι τα επίπεδα του θυρεοειδούς είναι εντός φυσιολογικού εύρους.