Είναι ένας τύπος σπασμών που ξεκινά σε μια περιοχή του εγκεφάλου (μερική εστίαση) και στη συνέχεια γενικεύεται στις υπόλοιπες.
Συχνά η αιτία είναι άγνωστη, αλλά έχουν επίσης περιγραφεί ότι συνδέονται με: τραύμα, λοιμώξεις, καρκίνο, γενετικές και τοξικές αλλοιώσεις.
Τα συμπτώματα εντοπίζονται αρχικά σε μια περιοχή του σώματος (π.χ. επαναλαμβανόμενες κινήσεις του ενός χεριού) και γενικεύονται (π.χ. απώλεια συνείδησης και γενικευμένοι σπασμοί) στη συνέχεια. Αυτοματισμοί όπως το θηλασμό, το μάσημα, ο βήχας είναι συνηθισμένοι, καθώς και σύνθετες χειρονομίες: επισκευή ρούχων, μετακίνηση επίπλων, αυτόματη ομιλία.
Η διάγνωση είναι κλινική, μέσω ερωτήσεων και φυσικής εξέτασης. Μπορεί να γίνει ηλεκτροεγκεφαλογραφία για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Άλλες απεικονιστικές εξετάσεις μπορεί να είναι απαραίτητες για τη μελέτη της αιτίας.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η παιδική επιληψία μπορεί να θεραπευτεί αυθόρμητα όταν φτάσει στην εφηβεία. Στο μεταξύ, τα επεισόδια θα αντιμετωπίζονται με αντιεπιληψικά φάρμακα.
- Steven C Schachter. Evaluation of the first seizure in adults. UptoDate, Agosto 2016
- Fisher RS. ILAE official report: a practical clinical definition of epilepsy. Epilepsia 2014; 55:475.
- Ottman R. Accuracy of family history information on epilepsy and other seizure disorders. Neurology 2011; 76:390.
- Daniel H. Lowenstein. Convulsiones y epilepsia. Harrison. Principios de Medicina Interna, 19e. Capítulo 445.
- J. J. Zarranz Imirizaldu. Epilepsias. Farreras Rozman. Medicina Interna, ed 18. Capítulo 168
