Τραυματισμοί από κρυοπαγήματα δευτέρου βαθμού σοβαροί - Κρυοπάγημα δευτέρου βαθμού

Το κρυοπάγημα είναι ένας τραυματισμός των ιστών που προκαλείται από το κρύο. Είναι συνήθως τοπικό και πιο συχνό σε άπω περιοχές και σε εκείνα τα μέρη του σώματος που είναι λιγότερο προστατευμένα. Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες κινδύνου που διευκολύνουν την ανάπτυξή του, όπως περιβαλλοντικοί παράγοντες (ταχύτητα ανέμου, θερμοκρασία περιβάλλοντος, υψόμετρο, διάρκεια έκθεσης, υγρασία κ.λπ.) και παράγοντες που επηρεάζουν τον συγκεκριμένο ασθενή (συστηματικά νοσήματα, ρούχα που χρησιμοποιούνται, κάπνισμα κ.λπ.) . Τα κρυοπαγήματα ταξινομούνται ανάλογα με το βάθος, την αρχική σοβαρότητα των συμπτωμάτων, την εξέλιξη και τη μέθοδο απόψυξης. Σε αυτήν την ταξινόμηση, το βαθύ κρυοπάγημα δεύτερου βαθμού είναι το κρυοπάγημα που επηρεάζει το δέρμα και τον ιστό κάτω από το δέρμα (υποδόριος ιστός) και εκδηλώνεται με αιμορραγικές μωβ φουσκάλες με κυτταρικό θάνατο (νέκρωση). Το δέρμα αποκτά ένα μπλε-γκρι χρώμα, υπάρχει απώλεια της αίσθησης (ο ιστός είναι "σαν φελλό") και οξύς, μαχαιρωτός και παλλόμενος πόνος. Για να επιτευχθεί μια διάγνωση απαιτείται ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό και πλήρης φυσική εξέταση. Οι περιπτώσεις βαθιών κρυοπαγημάτων αντιμετωπίζονται στο νοσοκομείο και η κοινή θεραπεία, για οποιοδήποτε βαθμό κρυοπαγήματος, στοχεύει κυρίως στην πρόληψη της επιδείνωσης των κλινικών συμπτωμάτων και στην αποκατάσταση της ροής του αίματος στην πληγείσα περιοχή.