Υπέρταση εγκυμοσύνης

Η διάγνωση της υπέρτασης τίθεται όταν ο ασθενής έχει μέγιστη αρτηριακή πίεση (συστολική) ≥ 140 mmHg και/ή ελάχιστη αρτηριακή πίεση (διαστολική) ≥ 90 mmHg σε δύο ή περισσότερες καταγραφές που απέχουν μεταξύ τους 6 ώρες.

Τα αίτια της αυξημένης αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να οφείλονται σε αποτυχία της ανάπτυξης του πλακούντα στην αρχή της κύησης, που οδηγεί σε βλάβη των αιμοφόρων αγγείων της μητέρας και ανάπτυξη υπέρτασης.

Η αυξημένη αρτηριακή πίεση σε έγκυες γυναίκες έχει διαφορετικές μορφές παρουσίασης:

• Υπέρταση κύησης: χαρακτηρίζεται από αυξημένη αρτηριακή πίεση μετά την 20ή εβδομάδα της κύησης. Δεν υπάρχει περίσσεια πρωτεΐνης στα ούρα ή άλλα σημάδια βλάβης οργάνων. Μπορεί τελικά να εξελιχθεί σε προεκλαμψία.
• Χρόνια υπέρταση: Αρτηριακή πίεση που ήταν ήδη υψηλή πριν από την εγκυμοσύνη ή που εμφανίζεται πριν από τις 20 εβδομάδες της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, καθώς η υψηλή αρτηριακή πίεση συνήθως δεν έχει συμπτώματα, μπορεί να είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ως προς το πότε ξεκίνησε.
• Χρόνια υπέρταση με υπερκείμενη προεκλαμψία: Η κατάσταση αυτή εμφανίζεται σε γυναίκες που είχαν χρόνια υπέρταση πριν από την εγκυμοσύνη. Σε αυτές τις γυναίκες παρατηρείται επιδείνωση της υπέρτασης και προσθήκη πρωτεΐνης στα ούρα, καθώς και άλλες επιπλοκές που σχετίζονται με την αρτηριακή πίεση.
• Προεκλαμψία: Έναρξη της υπέρτασης μετά την 20ή εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Συνδέεται με σημάδια βλάβης άλλων οργάνων, όπως τα νεφρά, το ήπαρ, το αίμα ή ο εγκέφαλος. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η προεκλαμψία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές, ακόμη και απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές για την έγκυο και το αγέννητο παιδί της, συμπεριλαμβανομένων των επιληπτικών κρίσεων (εκλαμψία).

Ο κίνδυνος υπέρτασης κύησης αυξάνεται εάν έχει εμφανιστεί σε προηγούμενη εγκυμοσύνη, εάν η εγκυμοσύνη είναι πολύδυμη (δίδυμα ή τρίδυμα), εάν υπάρχει ιστορικό αποβολής και εάν η γυναίκα είναι έφηβη ή άνω των 40 ετών.

Ορισμένες φορές δεν υπάρχουν συμπτώματα υπέρτασης κύησης, αλλά μπορεί να υπάρχει υποψία σε περίπτωση ξαφνικής αύξησης βάρους, μειωμένης παραγωγής ούρων, πρήξιμο του προσώπου ή των χεριών. Σε περίπλοκες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν πονοκέφαλος, κοιλιακό άλγος, ναυτία και έμετος, δύσπνοια (πνιγμός ή δύσπνοια) ή ακόμη και καταστάσεις σύγχυσης.

Οι κίνδυνοι της υπέρτασης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι αρκετοί, μεταξύ των οποίων:

• Μειωμένη ροή αίματος στον πλακούντα, με επιπλοκές για τη σωστή ανάπτυξη του μωρού.
• Αποκόλληση του πλακούντα.
• Τραυματισμός άλλων οργάνων (εγκέφαλος, καρδιά, πνεύμονες, νεφρά ή ήπαρ).
• Πρόωρος τοκετός.
• Καρδιαγγειακή νόσο στο μέλλον.

Στόχος της θεραπείας είναι η πρόληψη της αύξησης της αρτηριακής πίεσης και της ανάπτυξης βλάβης σε άλλα όργανα. Αρχικά, μπορεί να αρκούν οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, αλλά τις περισσότερες φορές απαιτούνται αντιυπερτασικά φάρμακα.