Πρόκειται για μείωση της συνολικής ποσότητας ιόντων ασβεστίου στο πλάσμα, κάτω από την τιμή που θεωρείται φυσιολογική (8,5 mg/dL ή 2,1 mmol/L). Το ασβέστιο είναι ένα σημαντικό στοιχείο για τη λειτουργία των μυών, ιδιαίτερα των μυών των άκρων και της καρδιάς.
Οι πιο συχνές αιτίες είναι: υποπαραθυρεοειδισμός, πλήρης αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα, παγκρεατίτιδα, ανεπάρκεια βιταμίνης D και υπομαγνησιαιμία.
Εκδηλώνεται με αισθητηριακές διαταραχές με τη μορφή μυρμηγκιάσματος στα δάχτυλα και γύρω από το στόμα. Επιπλέον, μπορεί να εμφανιστούν μυϊκοί σπασμοί. Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις παρουσιάζουν τετανία λόγω έντονης μυϊκής ακαμψίας.
Η διάγνωση είναι κλινική, μέσω ανάκρισης, φυσικής εξέτασης και αναλυτικής μελέτης. Άλλες συμπληρωματικές εξετάσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν για να προσδιοριστεί η αιτία ενεργοποίησης.
Η θεραπεία πραγματοποιείται με από του στόματος ασβέστιο και βιταμίνη D που προάγει την εντερική απορρόφηση και τη νεφρική επαναρρόφηση του ασβεστίου. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί εισαγωγή στο νοσοκομείο για θεραπεία με ενδοφλέβια χορήγηση ασβεστίου και μαγνησίου και θεραπεία της υπεύθυνης νόσου.
- David Goltzman. Etiology of hypocalcemia in adults. UpToDate, Enero 2016
- Cooper MS. Diagnosis and management of hypocalcaemia. BMJ 2008; 336:1298.
- David Goltzman. Diagnostic approach to hipocalcemia. UpToDate, Julio 2014
- Tohme JF. Hypocalcemic emergencies. Endocrinol Metab Clin North Am 1993; 22:363.
- Sundeep Khosla. Hipercalcemia e hipocalcemia. Harrison. Principios de Medicina Interna, 19e. Capítulo 65
