Υπερβολικά γρήγορη αναπνοή/ Οξεία ταχύπνοια

Η ακραία ταχύπνοια ονομάζεται αύξηση του αναπνευστικού ρυθμού πάνω από 40 αναπνοές ανά λεπτό στους ενήλικες και πάνω από 60 αναπνοές ανά λεπτό στα βρέφη.

Οφείλεται στο ότι τα κύτταρα του σώματος δεν λαμβάνουν αρκετό οξυγόνο και διεγείρουν το αναπνευστικό κέντρο του εγκεφάλου για να αυξήσουν τον αναπνευστικό ρυθμό. Υπάρχουν πολλές αιτίες, όπως αναπνευστικά αίτια (άσθμα, πνευμονικό εμφύσημα, πνευμονία, εμβολή και πνευμονικό τραύμα), καρδιακά αίτια (αρρυθμία, έμφραγμα) και άλλα αίτια (αλλεργική αντίδραση, τοξικές ουσίες, έντονη άσκηση σε ακραίες καταστάσεις).

Εκδηλώνεται ως αίσθημα δύσπνοιας και δυσκολίας στην αναπνοή, ρηχή αναπνοή, σφίξιμο στο στήθος, ζάλη, αδυναμία και γαλαζωπό χρώμα των χειλιών ή/και των νυχιών.

Μόλις προσδιοριστεί ποσοτικά η ταχύπνοια κατά τη λήψη των ζωτικών σημείων (αναπνευστικός ρυθμός και κορεσμός οξυγόνου στο αίμα με παλμική οξυμετρία), η αιτία πρέπει να εξακριβωθεί με κλινική εξέταση και φυσική εξέταση. Σύμφωνα με την ύποπτη διάγνωση, θα πραγματοποιηθούν εξετάσεις όπως εξετάσεις αερίων αρτηριακού αίματος, εξετάσεις αίματος, ακτινογραφία θώρακος και/ή αξονική τομογραφία.

Η θεραπεία βασίζεται στη διατήρηση των αεραγωγών καθαρών, στην εφαρμογή οξυγονοθεραπείας και στην εξασφάλιση του σωστού αερισμού (χρησιμοποιώντας μια μη επεμβατική ή επεμβατική τεχνική ανάλογα με τις ανάγκες). Συνιστάται να κρατάτε το άτομο σε όρθια θέση και να αντιμετωπίζετε την αιτία για να αποτρέψετε τα συμπτώματα να διαρκέσουν με την πάροδο του χρόνου ή να επιδεινωθούν. Συνήθως χρησιμοποιούνται βρογχοδιασταλτικά φάρμακα, αντιισταμινικά, κορτικοστεροειδή, διουρητικά και αντιβιοτικά ανάλογα με την αιτία.

Εάν έχετε δυσκολία στην αναπνοή, θα πρέπει να πάτε στο πλησιέστερο δωμάτιο έκτακτης ανάγκης ή να ζητήσετε βοήθεια από την τοπική ιατρική βοήθεια έκτακτης ανάγκης.