Επείγον μέσου βαθμού
-Μέτρια σοβαρή
Υποξεία ασθένεια του βουνού είναι όταν άτομα που συνήθως δεν ζουν σε μεγάλα υψόμετρα παρουσιάζουν συμπτώματα που εμφανίζονται ως αποτέλεσμα παρατεταμένης παραμονής για εβδομάδες ή μήνες πάνω από 3000 m. Προκαλείται από την έλλειψη οξυγόνου που υποφέρουν οι ιστοί σε μεγάλο υψόμετρο. Αυτό προκαλεί αγγειοσυστολή των πνευμονικών αρτηριδίων και αύξηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Προκαλεί υπέρταση των πνευμονικών αρτηριών και υπερφόρτωση της δεξιάς κοιλίας της καρδιάς. Εκδηλώνεται με δύσπνοια, βήχα, πρήξιμο στο πρόσωπο και στα κάτω άκρα, διόγκωση των φλεβών στον λαιμό, διόγκωση του ήπατος, ασκίτη και στηθάγχη που σχετίζεται με καταπόνηση. Διαγιγνώσκεται από τα συμπτώματα και το συμβατό ιατρικό ιστορικό. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να εξαφανιστούν λίγες μέρες μετά την κάθοδο.
- Scott A Gallagher. High altitude illness: Physiology, risk factors, and general prevention. UpToDate. Abril 2015
- Hackett PH. High-altitude medicine. In: Wilderness Medicine, 6th, Auerbach PS (Eds), Elsevier, Philadelphia 2012. p.2.
- Scoggin CH. High-altitude pulmonary edema in the children and young adults of Leadville, Colorado. N Engl J Med 1977; 297:1269.
- West JB, American College of Physicians, American Physiological Society. The physiologic basis of high-altitude diseases. Ann Intern Med 2004; 141:789.
- Buddha Basnya. Enfermedad de las altitudes. Harrison. Principios de Medicina Interna, 19e. Capítulo 476E
Δρ. Patricia Sánchez
Copyright© TeckelMedical 2026
