Χειλίτιδα

Ονομάζεται χειλίτιδα στις οξείες ή χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις των χειλιών (υποβλεννογόνος των χειλέων) ή των χειλικών κογχών.

Μπορεί να προκληθεί από μια πληθώρα ενδογενών ή εξωγενών παραγόντων, με τους πιο συνηθισμένους να είναι η ατοπική δερματίτιδα, τα ερεθιστικά ή αλλεργιογόνα επαφής, η χρόνια έκθεση στον ήλιο και η μόλυνση. Η δευτερογενής προσβολή των χειλιών μπορεί να εμφανιστεί σε πολλές δερματικές και συστηματικές διαταραχές, όπως ο ομαλός λειχήνας, ο ερυθηματώδης λύκος, οι αυτοάνοσες ασθένειες με φουσκάλες, η νόσος του Crohn, η σαρκοείδωση και οι διατροφικές ελλείψεις. Υπάρχουν διάφοροι τύποι χειλίτιδας: γωνιώδης, εκζεματώδης, ακτινική, αδενική, κοκκιωματώδης και πλασματοκύτταρα.

Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν ερύθημα, ξηρότητα, ξεφλούδισμα, παρουσία ρωγμών, φλεγμονή, κνησμό και κάψιμο.

Η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση και τη φυσική εξέταση.

Η θεραπεία θα ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο της χειλίτιδας. Θα βασίζεται σε γενικά μέτρα όπως η διατήρηση της βέλτιστης στοματικής υγιεινής, η χρήση κρέμας φραγμού ή βαζελίνης και ιατρική θεραπεία με τοπικά (κρέμα), ενδοτραυματικά ή συστηματικά (από του στόματος) κορτικοστεροειδή, αντιβιοτικά (σε περίπτωση μόλυνσης) και σύμφωνα με την εξέλιξη του χειρουργική επέμβαση.