Aanhoudende toestand van buitensporige zorgen of nervositeit die moeilijk onder controle te houden is en de normale dagelijkse activiteiten verstoort. Het leidt tot de meeste consulten voor psychische aandoeningen in eerstelijnsgezondheidscentra en komt vaker voor bij vrouwen.
De oorzaak is onbekend, maar er zijn genetische en omgevingsfactoren bij betrokken.
Het belangrijkste symptoom is piekeren, maar het gaat gepaard met vermoeidheid, prikkelbaarheid, problemen met inslapen of niet-verfrissende slaap. Het kan ook lichamelijke symptomen veroorzaken zoals duizeligheid en hartkloppingen.
De diagnose wordt klinisch gesteld door de patiënt te ondervragen, wat bevestigt dat de symptomen al minstens 6 maanden bestaan.
De behandeling van eerste keuze in de acute fase is anxiolytische medicatie. Zowel psychotherapie als regelmatige gewoonten kunnen het verdwijnen van de symptomen versnellen en nieuwe episodes helpen voorkomen.
- Brevario DSM-III-R. Criterios diagnósticos. Trastorno por ansiedad excesiva (“Overanxious disorder”). Masson 58:59.
- Kessler RC, Berglund P, Demler O, et al. Lifetime prevalence and age-of-onset distributions of DSM-IV disorders in the National Comorbidity Survey Replication. Arch Gen Psychiatry 2005; 62:593.
- David Baldwin, DM. Generalized anxiety disorder in adults: Epidemiology, pathogenesis, clinical manifestations, course, assessment, and diagnosis. UpToDate. Apr 12, 2016.
- Lenze EJ. Anxiety disorders in the elderly. In: Textbook of Anxiety Disorders, 2nd ed, Stein DJ, Hollander E, Rothbaum BO. (Eds), American Psychiatric Publishing, Inc, Washington, DC 2010. p.651.
