Aan het einde van de bevalling wordt de placenta losgemaakt en trekken de spieren van de baarmoeder samen om de vaten die de baarmoeder en de placenta verbinden af te sluiten. Als de spierspanning niet sterk genoeg is om de bloedvaten te sluiten en bloeden te voorkomen, wordt dit baarmoederatonie genoemd.
Over het algemeen wordt dit veroorzaakt door situaties die de baarmoeder uitzetten, zoals multipariteit, of door veranderingen met betrekking tot de placenta, zoals de aanwezigheid van placentabestanddelen, placenta-abruptie en placenta praevia.
Het is de meest voorkomende oorzaak van bloedingen na de bevalling. Het kan ernstig en levensbedreigend zijn voor de moeder als er niet snel actie wordt ondernomen.
De beste behandeling is oxytocine, dat het samentrekken van de baarmoeder bevordert. In ernstige gevallen waarbij de bloeding aanhoudt, kan een spoedoperatie nodig zijn; in zeer ernstige gevallen kan dit het verwijderen van de baarmoeder betekenen.
- Michael A Belfort, MBBCH, MD, PhD, FRCSC, FRCOG. Overview of postpartum hemorrhage. UpToDate.
- Sheldon WR, Blum J, Vogel JP, et al. Postpartum haemorrhage management, risks, and maternal outcomes: findings from the World Health Organization Multicountry Survey on Maternal and Newborn Health. BJOG 2014; 121 Suppl 1:5.
- Marshall AL, Durani U, Bartley A, et al. The impact of postpartum hemorrhage on hospital length of stay and inpatient mortality: a National Inpatient Sample-based analysis. Am J Obstet Gynecol 2017; 217:344.e1.
- Wetta LA, Szychowski JM, Seals S, et al. Risk factors for uterine atony/postpartum hemorrhage requiring treatment after vaginal delivery. Am J Obstet Gynecol 2013; 209:51.e1.
