Atriumfibrilleren

Hartritmestoornis, of aritmie, die optreedt bij normale of verhoogde snelheden. De bovenste kamers van het hart (atria) produceren een zeer versnelde hartslag die met een lagere frequentie wordt doorgegeven aan de onderste kamers (ventrikels). Afhankelijk van de cadans tussen de atriale en ventriculaire slagen, zal de polsslag van de patiënt sneller of trager zijn.

Het komt vaak voor bij patiënten met eerdere hartaandoeningen: valvulaire veranderingen, eerdere hartaanvallen, hartchirurgie en andere cardiopulmonale aandoeningen zoals chronische obstructieve longziekte (COPD).

De symptomen zijn direct gerelateerd aan de hartslag; meestal zijn er meer symptomen bij een versnelde polsslag. De meest voorkomende symptomen zijn hartkloppingen, duizeligheid, angst, pijn op de borst, kortademigheid en een gevoel van naderend onheil.

De diagnose is klinisch, vermoed door interview en lichamelijk onderzoek en bevestigd door een elektrocardiogram. Als de ritmestoornis intermitterend is, kan het nodig zijn om een continue elektrocardiografische monitor (Holter) toe te passen.

Het doel van de behandeling is om het sinusritme, het normale hartritme, te herstellen; als dit niet mogelijk is, moet de tachycardie worden gestopt totdat het mogelijk is om het onder de 100 slagen per minuut te houden.