Diepe tweedegraads bevriezing is bevriezing van de huid en het weefsel onder de huid (subcutaan).
Bevriezing treedt op wanneer de huid en lichaamsweefsels gedurende langere tijd worden blootgesteld aan een koude temperatuur.
Ze vertonen hemorragische, violaceuze blaren met celdood (necrose) op een progressief cutaan niveau met blauwgrijze verkleuring, afwezigheid van gevoeligheid (“kurkachtig” weefsel), met scherpe, lancinerende en pulserende pijn.
Een gedetailleerde klinische voorgeschiedenis en volledig lichamelijk onderzoek zijn nodig om de diagnose te stellen.
De behandeling is gebaseerd op het eerst opwarmen van het lichaam (centrale warmte) en vervolgens van het bevroren gebied door het onder te dompelen in geleidelijk warmer wordend water, pijnstillers en ontstekingsremmers, antiplatelet en/of anticoagulantia, antibiotica als er een infectie wordt vermoed. Diepe bevriezing wordt op ziekenhuisniveau behandeld en de gebruikelijke behandeling voor elke graad van bevriezing is voornamelijk gericht op het voorkomen van verergering van het ziektebeeld en het herstellen van de bloedcirculatie naar het getroffen gebied.
- Ken Zafren, Crawford Mechem. Frostbite. UpToDate. Apr 20, 2015.
- Long WB 3rd, Edlich RF, Winters KL, Britt LD. Cold injuries. J Long Term Eff Med Implants 2005; 15:67.
- Petrone P, Kuncir EJ, Asensio JA. Surgical management and strategies in the treatment of hypothermia and cold injury. Emerg Med Clin North Am 2003; 21:1165.
- Kroeger K, Janssen S, Niebel W. Frostbite in a mountaineer. Vasa 2004; 33:173.
- Bhatnagar A, Sarker BB, Sawroop K, et al. Diagnosis, characterisation and evaluation of treatment response of frostbite using pertechnetate scintigraphy: a prospective study. Eur J Nucl Med Mol Imaging 2002; 29:170.
- R. Battestini Pons. Enfermedades por agentes físicos. Farreras Rozman. Medicina Interna. Volumen 2. 12º edición. 2577:2578
