Dreigende miskraam

Abortus wordt gedefinieerd als de dood van een foetus vóór de 20e week van de zwangerschap. Een groot aantal hiervan vindt plaats vóór de 12e week van de zwangerschap. Het percentage spontane abortussen bij bevestigde zwangerschappen is 20%.

De meest voorkomende symptomen zijn vaginaal bloedverlies en pijn in de onderbuik. Het is belangrijk om te weten dat bloedingen vaak voorkomen in het eerste trimester van de zwangerschap. Tussen 20-30% van de vrouwen met een bevestigde zwangerschap zal bloeden tijdens de eerste 20 weken van de zwangerschap. Van hen zal ongeveer de helft een spontane abortus hebben.

Voorafgaande omstandigheden en risicofactoren bij de zwangere vrouw zijn van groot belang: vrouwen ouder dan 35 jaar, een voorgeschiedenis van spontane abortus, structurele veranderingen in de baarmoederhals, invasieve prenatale tests, actieve rokers of met gewichtsveranderingen (ondervoeding - obesitas).

De diagnose vereist een gynaecologisch onderzoek en een bekkenonderzoek om de intensiteit van de bloeding te beoordelen en om na te gaan of de baarmoederhals open is. Er moet ook een transvaginale echografie worden uitgevoerd om de toestand van de foetus te beoordelen.

Als een zwangerschap wordt bevestigd en er een hartslag is, wordt dit beschouwd als een risico op abortus. Als het embryo geen hartslag heeft, wordt het beschouwd als een mislukte abortus. Het is nuttig om een bloedtest te doen om te zien of er bloedarmoede is en om het niveau van bèta-humaan choriongonadotrofine hormoon (bèta-hCG) te controleren.

Treatment for miscarriage is rest and constant monitoring. In some cases, the use of progesterone can reduce the risk of miscarriage. If the abortion is confirmed, a good option is continuous monitoring until spontaneous abortion occurs or uterine evacuation (pharmacological or surgical curettage).

In some cases, a spontaneous abortion can be complicated. If the foetus and placenta remain in the uterus for too long, vaginal bleeding may continue or an infection may develop. This can lead to fever, pain and sometimes even generalised septicaemia.