Onvrijwillige contractie van één of meerdere spieren door medicatie.
Het is meestal te wijten aan nieuw ontwikkelde geneesmiddelen, hoewel het ook kan voorkomen bij langdurige behandeling. De meest voorkomende zijn: dopaminerge blokkers (waaronder neuroleptica), anti-emetica (metroclopramide), antivertiginantia (thiethylpiperazine), anti-epileptica (carbamazepine, gabapentine) en antidepressiva (fluoxetine, paroxetine en amitriptyline).
De meest aangetaste spieren zijn die van de nek, armen en benen. Ze uiten zich met spierstijfheid en pijn, repetitieve bewegingen en tremoren.
De diagnose wordt klinisch gesteld door te vragen naar middelengebruik.
De behandeling is gericht op het verminderen van spiercontracties en pijn, die leiden tot een beperking van de dagelijkse activiteiten. Dit kan worden bereikt met medicatie, botoxinjecties, chirurgie, fysiotherapie of een combinatie hiervan.
- Cynthia Comella, MD. Classification and evaluation of dystonia. UpToDate. Sep 21, 2016.
- Albanese A, Bhatia K, Bressman SB, et al. Phenomenology and classification of dystonia: a consensus update. Mov Disord 2013; 28:863.
- Friedman J, Standaert DG. Dystonia and its disorders. Neurol Clin 2001; 19:681.
- Cynthia Comella, MD. Treatment of dystonia. UpToDate. Oct 07, 2016.
- Albanese A, Asmus F, Bhatia KP, et al. EFNS guidelines on diagnosis and treatment of primary dystonias. Eur J Neurol 2011; 18:5.
