Hartfunctiestoornis waarbij het hart zijn volledige of gedeeltelijke capaciteit verliest om bloed naar de rest van het lichaam te pompen. Het is een veel voorkomende, invaliderende en levensbedreigende ziekte. In ontwikkelde landen lijdt ongeveer 2% van de volwassenen aan hartfalen en dit percentage stijgt tot 6-10% bij volwassenen ouder dan 65 jaar.
De veelvoudige oorzaken zijn: hartinfarct, arteriële hypertensie, roken, alcoholisme en diabetes.
Gebruikelijke symptomen zijn verminderd urineren, zwelling van de benen, kortademigheid en een gevoel van verstikking dat erger wordt als men gaat liggen.
De diagnose wordt klinisch gesteld door vragen te stellen en een lichamelijk onderzoek. Een elektrocardiogram, röntgenfoto van de borstkas en echocardiografie worden uitgevoerd om het onderzoek af te ronden.
Het doel van de behandeling is om de oorzaak en de symptomen te corrigeren. Er wordt gebruik gemaakt van zuurstoftherapie, diuretica, antihypertensiva en behandeling om de pompkracht van het hart te verbeteren. Preventie is essentieel om een terugval te voorkomen: dieet, stoppen met roken, bloeddruk onder controle houden, enz.
- Ramachandran S Vasan. Epidemiology and causes of heart failure. UpToDate, Julio 2015
- Roger VL. The heart failure epidemic. Int J Environ Res Public Health 2010; 7:1807.
- Yancy CW. 2013 ACCF/AHA guideline for the management of heart failure: executive summary: a report of the American College of Cardiology Foundation/American Heart Association Task Force on practice guidelines. Circulation 2013; 128:1810.
- Douglas L. Mann. Insuficiencia cardiaca: fisiopatología y diagnóstico. Harrison. Principios de Medicina Interna, 19e. Capítulo 279.
- E. Roig Minguell. Insuficiencia cardíaca. Farreras Rozman. Medicina Interna, ed 18. Capítulo 52
