Chlamydia is een seksueel overdraagbare aandoening veroorzaakt door de Chlamydia trachomatis bacterie die zowel mannen als vrouwen kan treffen. Chlamydia-infectie is de meest voorkomende seksueel overdraagbare aandoening bij mensen ouder dan 25 jaar en/of met meerdere seksuele partners.
De infectie wordt overgedragen tijdens onbeschermde geslachtsgemeenschap met een geïnfecteerde persoon. De infectie kan ook worden overgedragen tijdens orale seks als keelinfectie. De infectie verloopt meestal asymptomatisch, maar kan overmatige vaginale afscheiding, jeuk en pijn tijdens geslachtsgemeenschap veroorzaken.
Als het niet behandeld wordt, verdwijnen de symptomen bij 2 op de 3 mensen na ongeveer 4 weken. Desondanks kan een chlamydia-infectie na verloop van tijd ernstige gevolgen hebben voor vrouwen, zelfs als de symptomen mild of zelfs niet aanwezig zijn. Daarom zijn opsporing en behandeling belangrijk, zelfs als er geen symptomen zijn.
In ernstige gevallen kan de infectie zich uitbreiden naar het voortplantingssysteem en de buizen infecteren die de eierstokken met de baarmoeder verbinden, de eileiders. Dit wordt salpingitis genoemd en veroorzaakt pijn in de onderbuik. Het wordt peritonitis genoemd als de infectie het buikvlies bereikt dat het bekken en de buikholte omgeeft, wat een zeer intense pijn in de onderbuik veroorzaakt. Als de infectie langere tijd aanhoudt, kan ze onvruchtbaarheid, een hoog risico op buitenbaarmoederlijke zwangerschap en chronische bekkenpijn veroorzaken.
De diagnose voor chlamydia wordt meestal gesteld door middel van een vaginale kweek en/of onderzoek van de urine, waarin exclusief voor de bacterie genetisch materiaal wordt gedetecteerd (DNA). Er moet ook op andere seksueel overdraagbare aandoeningen worden getest, want het is niet ongewoon om verschillende infecties tegelijk te hebben.
Antibiotica worden oraal toegediend en dat is de terugkerende behandeling; meestal met doxycycline of azitromycine. Het is mogelijk om dit in één dosis te doen of het 7 dagen te nemen. Deze antibiotica behandelen de actieve infectie, maar genezen geen blijvende schade die door de ziekte wordt veroorzaakt.
Als bij iemand chlamydia wordt vastgesteld, moeten alle seksuele partners van de afgelopen 6 maanden worden getest om een mogelijke infectie op te sporen.
