De externe laterale knieband biedt stabiliteit aan de knie, vooral in de posterieure beweging van het gewricht. Het hecht aan het onderste buitenste deel van het femur (aan de bovenkant van de fibula).
De meeste blessures treden op in combinatie met de andere pezen in het posterolaterale gebied, bij extreme varusbewegingen (naar buiten buigen van de knie, buigen door een klap van binnenuit) of bij externe rotatiekrachten van de tibia.
Het uit zich met zwelling, bewegingsbelemmering, pijn aan de buitenkant van de knie en een gevoel van instabiliteit bij bepaalde bewegingen.
De diagnose wordt gesteld door klinisch en lichamelijk onderzoek. In bepaalde gevallen kan een magnetische resonantiebeeldvorming worden overwogen.
De behandeling bestaat uit een combinatie van fysieke maatregelen en medicatie. Rust, gewichtsvermindering, immobilisatie van de knie. In het geval van ernstig letsel met instabiliteit kan een operatie nodig zijn.
- Recondo JA. Lateral stabilizing structures of the knee: functional anatomy and injuries assessed with MR imaging. Radiographics 2000; 20 Spec No:S91.
- Lasmar RC. Importance of the different posterolateral knee static stabilizers: biomechanical study. Clinics (Sao Paulo) 2010; 65:433.
- Sugita T. Anatomic and biomechanical study of the lateral collateral and popliteofibular ligaments. Am J Sports Med 2001; 29:466.
- Majewski M. Epidemiology of athletic knee injuries: A 10-year study. Knee 2006; 13:184.
- Ranawat A. Posterolateral corner injury of the knee: evaluation and management. J Am Acad Orthop Surg 2008; 16:506.
