Ontstekingsziekte van het bekken

Pelvic inflammatory disease (PID) is een acute infectie van de structuren van de bovenste geslachtsorganen van de vrouw die de baarmoeder, eileiders en/of eierstokken geheel of gedeeltelijk kan aantasten. Het is een complicatie van seksueel overdraagbare aandoeningen.

Het ontstaat doordat ziektekiemen via de baarmoederhals in de baarmoeder, eileiders en buikholte terechtkomen.

Tekenen en symptomen van PID variëren afhankelijk van de ernst van de infectie en het infectieuze organisme dat de infectie veroorzaakt, en kunnen zich asymptomatisch ontwikkelen of gepaard gaan met hevige buikpijn, misselijkheid, braken en koorts. Complicaties van PID kunnen zijn: onvruchtbaarheid of risico op buitenbaarmoederlijke zwangerschap (door afsluiting van de eileiders), aanwezigheid van pusverzamelingen (abcessen) in de eileiders, eierstokken of bekkenholte. In ernstige gevallen kan zich een algemene infectie of sepsis ontwikkelen, die levensbedreigend kan zijn.

De diagnose moet worden vermoed door ondervraging en wordt bevestigd door de resultaten van kweken voor de diagnose van infectie. Meestal moet een abdominaal en gynaecologisch onderzoek worden uitgevoerd om de locatie van de buikpijn te bepalen. Transvaginale echografie is vaak nodig om de aanwezigheid van bekkenabcessen op te sporen. Een bloedtest kan de aanwezigheid van infectiemarkers aantonen, zoals verhoogde witte bloedcellen of C-reactief proteïne, die helpen bij het stellen van de diagnose.

PID wordt behandeld met antibiotica die specifiek gericht zijn op het infecterende organisme, meestal chlamydia, gonorroe of een combinatie van infectieuze organismen. Milde infecties kunnen poliklinisch behandeld worden door gedurende twee weken antibiotica te nemen. Ernstige gevallen kunnen opname in het ziekenhuis vereisen voor observatie en intraveneuze antibiotica. Als er abcessen in het bekken zijn, kan een operatie nodig zijn om deze collecties af te voeren.