Matige urgentie
-Matig ernstig
Auto-immuunziekte veroorzaakt door antilichamen die de dunne laag net onder de buitenste huidlaag aanvallen, waardoor grote, jeukende blaren ontstaan.
De uitlokkende oorzaak is over het algemeen onbekend, hoewel er gevallen zijn beschreven van een medicijn (Etanercept, Sulfasalazine, Furosemide, Peniciline) begin gerelateerd aan UV-licht fototherapie en radiotherapie.
De diagnose wordt gesteld door onderzoek van de laesies, een huidbiopsie en het meten van circulerende antilichamen.
Het doel van de behandeling is om de jeuk te verlichten en dit wordt bereikt door middel van corticosteroïden, immunosuppressiva en biologische middelen.
De symptomen verdwijnen meestal na een paar maanden, maar soms is behandeling meerdere jaren nodig.
- B.S. Daniel, L. Borradori, R.P. Hall 3rd, D.F. Murrell. Evidence-based management of bullous pemphigoid. Dermatol Clin, 29 (2011), pp. 613-620.
- D.F. Mutasim. Autoimmune bullous dermatoses in the elderly: an update on pathophysiology, diagnosis and management. Drugs Aging, 1 (2010), pp. 1-19.
- G. Di Zenzo, G. Marazza, L. Borradori. Bullous pemphigoid: physiopathology, clinical features and management. Adv Dermatol, 23 (2007), pp. 257-288.
- G. Kirtschig, N.P. Khumalo. Management of bullous pemphigoid: recommendations for immunomodulatory treatments. Am J Clin Dermatol, 5 (2004), pp. 319-326.
- S.M. Langan, L. Smeeth, R. Hubbard, K.M. Fleming, C.J. Smith, J. West. Bullous pemphigoid and pemphigus vulgaris--incidence and mortality in the UK: population based cohort study.
- BMJ, 337 (2008), pp. a180.
- P. Joly, S. Baricault, A. Sparsa, P. Bernard, C. Bédane, S. Duvert-Lehembre, et al. Incidence and mortality of bullous pemphigoid in France. J Invest Dermatol, 132 (2012), pp. 1
Dr. Abel Andrés Orelogio
Copyright© TeckelMedical 2026
