Viscerale leishmaniasis - Kala-azar

Het is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door een protozoön van het geslacht Leishmania. De ziekte staat ook bekend als Kala-azar vanwege de grijzige verkleuring van de huid van mensen in India die de ziekte oplopen. 
De ziekte komt voornamelijk voor in India, Afghanistan, Brazilië, Colombia, Irak, Pakistan en Oost-Afrika. 

Het treft mensen en verschillende diersoorten, vooral honden. De ziekte wordt overgebracht door een muggenbeet en de incubatietijd tussen de beet en het optreden van de symptomen kan variëren van weken tot maanden.
Er zijn meer gevallen gemeld bij patiënten met HIV-immunodeficiëntie.  

De ziekte uit zich met koorts die 2-8 weken aanhoudt, vermoeidheid en algemene malaise. Het kan gepaard gaan met diarree, verlies van eetlust, spierpijn en hoest. Na het verdwijnen van de koorts kunnen koorts, een vergrote milt, vergrote lever en een aardkleurige huid achterblijven. Als er geen behandeling wordt gestart, kan het ziektebeeld verergeren, waardoor het aantal bloedcellen afneemt, wat leidt tot bloedarmoede, bloedingen, verminderde afweer en zwelling van de huid. In ernstige gevallen kan dit leiden tot de dood van de geïnfecteerde persoon. 

Viscerale Leishmania-infectie moet worden vermoed als de symptomen compatibel zijn in gebieden waar de ziekte endemisch is. Er moet een bloedtest worden uitgevoerd om een afname van alle drie de cellijnen (witte bloedcellen, rode bloedcellen en bloedplaatjes) vast te stellen. Een betrouwbare diagnose wordt verkregen door een beenmergpunctie waarbij de parasiet wordt gevonden. Een andere optie is het uitvoeren van een leverfunctie- en analyse.  

De meest gebruikte behandeling zijn antimonialen geneesmiddelen. Als de patiënt aan nierinsufficiëntie lijdt, kan amfotericine B als alternatief worden gebruikt, met zeer goede resultaten. In sommige gevallen kunnen bloedtransfusies nodig zijn om tekorten als gevolg van de infectie te corrigeren.