Placenta-abruptie is een ernstige zwangerschapscomplicatie. Het ontstaat door een volledige of gedeeltelijke loslating tussen de placenta en de baarmoederwand, waardoor er minder zuurstof naar de foetus wordt getransporteerd en de moeder ernstig bloed verliest.
Hoewel het zeldzaam is en alleen kan optreden vanaf de 20e zwangerschapsweek, kan het gebeuren tijdens het 3e trimester van de zwangerschap.
Het wordt veroorzaakt door het scheuren van retroplacentale bloedvaten. Andere aspecten die het risico op een placenta-abruptie kunnen verhogen zijn de volgende:
- Chronische hypertensie +/- acute hypertensie tijdens de zwangerschap
- Het hebben van een voorgeschiedenis van placenta-abruptie, preeclamsie en/of vertraging van de intra-uteriene groei
- Meerlingzwangerschappen
- Ouder zijn dan 35 jaar
- Buiktrauma
- Premature placenta-abruptie en chorioamnionitis
- Tabakisme, alcohol en cocaïne
Er treden weinig of geen symptomen op. Soms een bloeding van donker of helder bloed door de hals van de baarmoeder en pijn in de buik bij het palperen van het gebied.
De diagnose wordt gesteld door een klinische ondervraging en lichamelijk onderzoek van de zwangere. Er moet een ginecologische echografie worden gemaakt waarbij een retroplacentale bloeding kan worden gezien.
De behandeling is gebaseerd op het zo snel mogelijk beëindigen van de zwangerschapsduur; over het algemeen wordt een spoedkeizersnede uitgevoerd. Als dit niet op tijd gebeurt, kan dit een risico vormen voor de moeder en de baby.
- Schmidt P, Skelly CL, Raines DA. Placental Abruption. 2020 Jul 5.
- Tikkanen M. Placental abruption: epidemiology, risk factors and consequences. Acta Obstet Gynecol Scand. 2011 Feb;90(2):140-9.
- Rodríguez E, Ruedas A, Morales C, Alegre A, Cabeza L. Manual CTO de Medicina y Cirugía Volumen II (2019). 87-89. CTO editorial.
