Antisociale persoonlijkheid, ook bekend als psychopathie of sociopathie, is een stoornis waarbij de persoon het verschil tussen goed en kwaad niet begrijpt en de rechten en gevoelens van anderen negeert. De prevalentie is 3% in de algemene bevolking, komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen en verschijnt meestal tijdens de tienerjaren of de vroege volwassenheid.
De oorzaken zijn multifactorieel, waaronder genetische, omgevings- en psychologische factoren.
Symptomen variëren van het overtreden van sociale regels en de wet, een gebrek aan empathie, ontoerekeningsvatbaarheid, impulsiviteit, manipulatie en bedrog. Mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis hebben moeite om gezonde interpersoonlijke relaties te onderhouden en kunnen gewelddadig worden.
De diagnose wordt gesteld aan de hand van een volledige klinische anamnese door een psychiater of psycholoog, die bevestigt dat aan de DSM-5 classificatiecriteria wordt voldaan. Bovendien kunnen laboratoriumtests en lichamelijk onderzoek worden gedaan om andere medische aandoeningen uit te sluiten die kunnen bijdragen aan de symptomen.
De behandeling bestaat uit psychotherapie en medicatie om de symptomen van angst en depressie te behandelen.
- Psychiatric Association - Apa, A. (Ed.). (2014). Manual diagnóstico y estadístico de los trastornos mentales DSM-5 (5a). En Madrid: Editorial Médica Panamericana.
- Robins LN. The epidemiology of antisocial personality disorder. In: Psychiatry, Michels RO, Cavenar JO (Eds), JB Lippincott, Philadelphia 1987. Vol 3.
- Hare RD. Twenty years of experience with the Cleckley psychopath. In: Unmasking the Psychopath: Antisocial personality and related syndromes, Reid WJ. Dorr D, Walker JI, Bonner JW (Eds), WW Norton, New York 1986. p.3.
- North C, Yutzy S. Goodwin & Guze’s Psychiatric Diagnosis, 6th ed, Oxford University Press, New York 2010.
- Robins LN, Price RK. Adult disorders predicted by childhood conduct problems: results from the NIMH Epidemiologic Catchment Area project. Psychiatry 1991; 54:116
