Het is een overreactie van de luchtwegen bij sommige mensen, die extreem gevoelig zijn voor alledaagse stoffen in de atmosfeer. Het veroorzaakt een verkleining van het lumen van de bronchiën en bronchiën, waardoor de normale doorgang van lucht naar de longblaasjes, waar de gasuitwisseling plaatsvindt, wordt verhinderd.
Tot de gebruikelijke oorzaken behoren: omgevingsstoffen (pollen, dampen, huisstofmijt, schimmel, dierenhaar, koude temperaturen en medicijnen zoals aspirine of niet-steroïdale ontstekingsremmers).
Het uit zich in ademhalingsmoeilijkheden, piepende ademhalingsgeluiden, een verstikkend gevoel en hoesten.
De diagnose wordt klinisch gesteld door ondervraging en lichamelijk onderzoek. Als er een infectie wordt vermoed, worden een bloedtest en een röntgenfoto van de borstkas uitgevoerd om de oorzaak te onderzoeken.
Het belangrijkste doel van de behandeling is om de oorzaak te vermijden. Om de doorgang van lucht door de luchtwegen te verbeteren, worden geneesmiddelen zoals inhalatiebronchusverwijders en corticosteroïden gebruikt.
- Catherine Lemière, MD. LouisPhilippe Boulet, MD. André Cartier, MD. Reactive airways dysfunction syndrome and irritant-induced asthma. UpToDate. Feb 02, 2016.
- Charles G Irvin, PhD, FERS. Bronchoprovocation testing. UpToDate. Jun 03, 2016.
- Global Strategy for Asthma Management and Prevention, Global Initiative for Asthma (GINA) 2015. www.ginasthma.org
- National Asthma Education and Prevention Program: Expert panel report III: Guidelines for the diagnosis and management of asthma. Bethesda, MD: National Heart, Lung, and Blood Institute, 2007. (NIH publication no. 084051). www.nhlbi.nih.gov/guidelines/asthma/asthgdln.htm.
