Chronisch nierfalen - Chronische nierziekte

Chronische nierziekte is het progressieve verlies van nierfunctie tot het permanent wordt. De nieren zijn verantwoordelijk voor het filteren van afvalstoffen uit het bloed en het uitscheiden ervan, samen met overtollig vocht, in de urine.

Het komt vaker voor met het vorderen van de leeftijd en bij zwarte en Aziatische Amerikanen. Andere factoren die bijdragen aan het ontstaan ervan zijn: roken, hoge bloeddruk, diabetes, obesitas en het gebruik van medicijnen die de nieren beschadigen.

Er zijn meerdere oorzaken, waaronder hypertensie, diabetes, nieraandoeningen (glomerulonefritis, interstitiële nefritis, pyelonefritis, polycysteuze nieren, etc.) en urineflux door obstructie van de urinewegen onder de nieren.

In het beginstadium van de ziekte zijn de meeste patiënten asymptomatisch. Als ze symptomen ontwikkelen, zijn die meestal heel aspecifiek: misselijkheid, braken, vermoeidheid, zwelling van het onderlichaam, slaperigheid en verminderde mentale scherpte. In ernstigere gevallen kan het ademnood veroorzaken door vochtophoping in de longen en pijn op de borst door vochtophoping in het hartzakje rond het hart.

De diagnose wordt gesteld door een gerichte klinische voorgeschiedenis en lichamelijk onderzoek. Het diagnostische vermoeden wordt bevestigd door bloed- en urineonderzoek en een beeldvormende test, meestal een echografie, om de toestand van de nieren en urinewegen te onderzoeken. In sommige gevallen kan een nierbiopsie nodig zijn om het onderzoek van het nierweefsel te voltooien.

Als de aandoening als chronisch wordt beschreven, betekent dit meestal dat het nierfalen niet te genezen is. De behandeling moet eerst gericht zijn op het behandelen van de oorzaak, indien bekend, en daarna op het behandelen van de bijbehorende symptomen. De bloeddruk, het cholesterolgehalte, bloedarmoede (indien aanwezig) en overtollig vocht moeten onder controle worden gehouden met vochtafdrijvende medicijnen. In een gevorderd stadium kan dialyse nodig zijn om overtollig vocht en afvalstoffen uit het lichaam te verwijderen. In sommige gevallen wordt gekozen voor niertransplantatie om het gebrek aan functie van de zieke nieren te vervangen; hiervoor is levenslange immunosuppressieve behandeling nodig om afstoting van het getransplanteerde orgaan te voorkomen.