Koortsstuip (Pediatrie)

Matige urgentie
Vaak-

Gegeneraliseerde aanvallen met een duur van minder dan 15 minuten die optreden in de context van hoge koorts zonder dat er sprake is van een intracraniële aandoening of ontsteking die de aanvallen veroorzaakt. Het komt voor bij gezonde kinderen tussen 6 maanden en 5 jaar. Het wordt beschouwd als de meest voorkomende neurologische aandoening bij kinderen.

De meeste koortsaanvallen treden op in de eerste 24 uur van een koortsachtige ziekte.

Typische koortsaanvallen gaan gepaard met bewustzijnsverlies met repetitieve bewegingen van de 4 ledematen die vanzelf afnemen en gevolgd worden door een korte periode van slaperigheid of verwardheid.

De diagnose wordt klinisch gesteld door ondervraging en lichamelijk onderzoek. Aanvullend onderzoek wordt alleen uitgevoerd als de aanvallen aanhouden of als er atypische symptomen optreden.

De behandeling bestaat uit het verlagen van de lichaamstemperatuur met fysieke maatregelen, koortswerende medicatie en het toedienen van benzodiazepinen tijdens de aanval.

Bibliografie
  1. John J Millichap. Clinical features and evaluation of febrile seizures. UpToDate. Septiembre. 2016
  2. Berg AT. Revised terminology and concepts for organization of seizures and epilepsies: report of the ILAE Commission on Classification and Terminology, 2005-2009. Epilepsia 2010; 51:676.
  3. John J Millichap. Treatment and prognosis of febrile seizures. UpToDate. Junio 2016
  4. Appleton R. Drug management for acute tonic-clonic convulsions including convulsive status epilepticus in children. Cochrane Database Syst Rev 2008; :CD001905.
  5. Chamberlain JM. Lorazepam vs diazepam for pediatric status epilepticus: a randomized clinical trial. JAMA 2014; 311:1652.
Auteur
Dr. Patricia Sánchez
Copyright
© TeckelMedical 2026

Symptomen

    Stuiptrekkingen


    Koorts tussen 39°C en 39,9 ºC


    Verwardheid blijft na aanval


    Hoge koorts van 40ºC of hoger


    Vermindering van bewustzijn

Aanbevelingen voor zorg vóór het ziekenhuis

Verplaats alle objecten die de persoon kunnen kwetsen tijdens de crisis.
Probeer een kussen op het hoofd te leggen.
Steek geen voorwerpen of vingers in de mond van de persoon.
Draai de persoon op zijn zij tijdens de aanvallen.
Gebruik vrij verkrijgbare pijnstillers of ontstekingsremmers.