Het is een ernstige acute bloedingsstoornis veroorzaakt door het Lassa-virus. Het is endemisch in West-Afrika. Het sterftecijfer is 10-15% en tot 25% bij zwangere vrouwen.
Het lassavirus (arenavirus) wordt op mensen overgedragen via besmet voedsel en huishoudelijke voorwerpen of door contact met urine en ontlasting van knaagdieren.
Niet-specifieke symptomen (koorts, zwelling van het gezicht, bindvliesontsteking, vermoeidheid, verschillende pijnen, enz.) die meestal gepaard gaan met virale infecties, treden op bij 20% van de mensen. Er kunnen bloedingen optreden in de mond, het braaksel of de ontlasting, maar ook in andere delen van het lichaam.
De diagnose wordt gesteld door klinisch onderzoek, waarbij de context van reizen naar een endemisch gebied wordt aangetoond.
Er wordt een antiviraal geneesmiddel met de naam rivabirine gebruikt. Vroeg beginnen met de behandeling blijkt een betere prognose op te leveren.
- John S Schieffelin, MD, MSPH. Lassa fever. UpToDate. Sep 14, 2016.
- Khan SH, Goba A, Chu M, et al. New opportunities for field research on the pathogenesis and treatment of Lassa fever. Antiviral Res 2008; 78:103.
- Branco LM, Grove JN, Boisen ML, et al. Emerging trends in Lassa fever: redefining the role of immunoglobulin M and inflammation in diagnosing acute infection. Virol J 2011; 8:478.
- Centers for Disease Control and Prevention. Lassa Fever: Diagnosis. https://www.cdc.gov/vhf/lassa/diagnosis/index.html
- Centers for Disease Control and Prevention. Viral Hemorrhagic Fevers (VHFs): Information for Healthcare Workers. http://www.cdc.gov/vhf/abroad/healthcare-workers.html
