Bu hastalık, 2.500 metrenin üzerindeki rakımlarda ortaya çıkar.
Yüksek irtifada oksijen seviyesinin düşmesi nedeniyle oluşur. Yükselmenin çok hızlı gerçekleşmesi hastalığın başlamasını kolaylaştırır. Ne yaş ne de fiziksel kondisyon, bu hastalığa karşı koruyucu değildir.
En yaygın belirtiler şunlardır: baş ağrısı, uyku bozuklukları, baş dönmesi, yorgunluk, nefes darlığı, vertigo ve düz yürüyememe. Bu belirtiler genellikle rakıma ulaştıktan 6 ila 12 saat sonra ortaya çıkar ve çoğu zaman komplikasyona neden olmaz. Ancak, şiddetli nefes darlığı, ciltte morarma, bilinç bulanıklığı, sersemlik, bilinç seviyesinde azalma, kanlı balgam ve solukluk gibi belirtiler varsa, yüksek irtifa beyin ödemi veya akciğer ödemi gibi ciddi komplikasyonlar düşünülmelidir.
Tanı, hastanın klinik öyküsünün değerlendirilmesi ve fizik muayene ile konur.
Hafif vakalar genellikle herhangi bir tedaviye gerek kalmadan düzelir. Ağır vakalarda ise, mümkün olan en kısa sürede alçak rakıma inmek, oksijen desteği vermek ve semptomlara yönelik diüretik ve anti-inflamatuar ilaçlarla tedavi uygulanması gerekir.
- Scott A Gallagher. High altitude illness: Physiology, risk factors, and general prevention. UpToDate. Abril 2015
- Hackett PH. High-altitude medicine. In: Wilderness Medicine, 6th, Auerbach PS (Eds), Elsevier, Philadelphia 2012. p.2
- West JB. High Altitude Medicine and Physiology, Hodder Arnold, London 2007.
- Wilson MH. The cerebral effects of ascent to high altitudes. Lancet Neurol 2009; 8:175.
- Buddha Basnyat. Enfermedad de las altitudes. Harrison. Principios de Medicina Interna, 19e. Capítulo 476e
