Dünyada çiçeklerin bulunduğu 6 kıtada yaşayan binlerce farklı arı ve yaban arısı türü vardır. Bu böcekler, kendilerini beslemek ve enerji sağlamak için çiçeklerin polenine ve nektarına ihtiyaç duyarlar.
Bu böcekler genellikle kendilerini savunmak amacıyla sokarlar. Sokmalar tek tek veya grup halinde olabilir; bazı yaban arılarının zehirinde diğer yaban arılarını aynı kişiyi sokmaya çeken bir bileşen bulunur. Sokmalar, daha çok dışarıda çalışan veya açık havada zaman geçiren kişilerde görülür ve mevsimsel olabilir. Daha önce sokulmuş olan kişilerde, gelecekteki sokmalara karşı daha şiddetli alerjik reaksiyonlar gelişme ihtimali yüksektir; bu nedenle yetişkinlerde reaksiyon çocuklara göre daha ağır olabilir.
Belirtiler, verilen zehirin türüne, alınan sokma sayısına ve kişinin zehire karşı duyarlılığına göre değişir. En yaygın belirti, sokma bölgesinde yoğun ve ani ağrıdır. Bu ağrı, sokma yerinde kabarıklar veya yumrular ve kızarıklıkla eşlik edebilir. Zehire karşı hassas olan kişilerde şiddetli alerjik reaksiyon gelişebilir; bu durumda yaygın şişlik, solunum sorunları, sindirim şikayetleri, bulantı veya bilinç kaybı görülebilir.
Tanı, sokma zamanı ve belirtilerin uyum göstermesi nedeniyle klinik olarak konur. Spesifik alerji testleri ve kan analizleri, arı veya yaban arısı zehrinin cilde temasından önce oluşan antikor miktarını ölçmek için kullanılabilir.
Çoğu vakada konservatif tedavi yeterlidir: sabun ve su ile yıkama, soğuk kompres uygulama ve arı sokmasında iğnenin çıkarılması. Zehrin yayılmasını önlemek için sokma bölgesine baskı yapmaktan kaçınılmalıdır.
Zehre alerjisi olan hastalar, verilen zehire karşı bağışıklık tepkisini azaltan aşı (immünoterapi) ile fayda görebilirler. Orta şiddette alerjik reaksiyonlarda, özellikle solunum yolları etkilenmişse, inflamasyonu azaltmak için antihistaminikler ve kortikosteroidler kullanılabilir. Çok şiddetli anafilaksi durumlarında ise kas içine epinefrin uygulanması gerekir; alerjisi bilinen hastalar, genellikle yanlarında epinefrin oto-enjektörü bulundurabilirler.
