Fetal iyilik halinin kaybı, fetüsü etkileyebilecek oksijenlenme bozukluklarının saptandığı durumu ifade eder. Bu, anne ve fetüs sağlığını koruyabilmek için gebeliğin sonlandırılmasının gerekebileceği bir durumdur.
En yaygın nedenler plasental yetmezlik ve feto-maternal hemorajidir. 40 yaş üzeri gebelerde, hipertansiyonu olanlarda, obezite, diyabet ve/veya aktif sigara içiciliği bulunanlarda risk daha yüksektir.
Genellikle belirtiler azdır; en önemli belirti, annenin fetal hareketlerde belirgin bir azalma hissetmesidir. Gebelik ilerledikçe fetal hareketler giderek artar. Bu hareketlerin uygun şekilde ortaya çıkması ve sürdürülmesi, fetüsün nöromüsküler gelişiminin düzgün olduğunu ve fetal iyilik halinin korunduğunu gösterir.
Tanı, klinik öykü ile konur. Annenin fetal hareketlerde azalma hissettiği spesifik zamanın belirlenmesi de önemlidir. Fetal hareketler, kalp atım hızı, amniyotik sıvı miktarı ile fetal ve plasental damar yapılarının değerlendirilmesi için ultrason yapılır.
Genellikle, uterin kontraksiyonları ve bunların fetal kalp atımına etkisini değerlendirmek amacıyla kardiyotokografi kaydı ile takip edilir.
Bu testlerden elde edilen sonuçlar, doğumun kendiliğinden mi yoksa suni olarak mı başlatılacağına karar vermede temel rol oynar.
- Lai J, Nowlan NC, Vaidyanathan R, Shaw CJ, Lees CC. Fetal movements as a predictor of health. Acta Obstet Gynecol Scand. 2016 Sep;95(9):968-75. doi: 10.1111/aogs.12944. PMID: 27374723; PMCID: PMC6680271.
- Hofmeyr GJ, Novikova N. Management of reported decreased fetal movements for improving pregnancy outcomes. Cochrane Database Syst Rev. 2012 Apr 18;4(4):CD009148. doi: 10.1002/14651858.CD009148.pub2. PMID: 22513971; PMCID: PMC4058897
